Het zag er allemaal uitstekend uit, donderdagmorgen bij de start van de 5de chronorit. 30ste in de algemene stand en 2de in de categorie Standaardtrucks. Nog een paar dagen tot de rustdag in Iquique om vervolgens richting Buenos Aires te cruisen. Vanmiddag liet Cor Bezemer echter weten dat de MAN #538 niet meer van start zou gaan in de 6de chronorit, die zich tussen Antofagasta en Iquique opnieuw als ?moordend? aankondigde.


Donderdag was inderdaad een lange dag geweest. Ruim 600 km op het menu. Zowat 12 uur hebben Cor Bezemer, Dani?l Cnudde en Glenn Moerman in hun imposante MAN doorgebracht om de lange aanloop naar de start, de 458 km lange chronorit door de Atacama woestijn zelf en de slotkilometers tot het bivak in Antofagasta te overbruggen. Een bivak dat rond middernacht werd bereikt, na uren zwoegen tegen de wind, de hitte en de ?fesh fesh?.

Sportief gezien zat het desondanks nog vrij goed. Team Bezemer kwam als 33ste en met een achterstand van 2u 56min 36sec over de finishlijn. In de algemene stand tikten ze als 32ste af en in de categorie Standaardtrucks bleef de MAN op de 2de plaats. Maar fysisch en mentaal wou het niet meer mee.

?Het was donderdag inderdaad een heel lange dag?, opent Cor Bezemer het verhaal. ?En zwaar ook, want er 'sneuvelden' vandaag wel een tiental trucks in de Atacama... Vroeg uit de veren voor de lange liaison, dan de chronorit zelf; het was zeker 1 uur 's nachts vooraleer we ons neerlegden. Maar vanmorgen was er bij niemand ?cht de drive om er opnieuw tegen aan te gaan... Iedere van ons speelde zo met het idee dat dit eigenlijk niet meer te doen was... maar er was niemand die de aanzet wou geven om te stoppen... Je laat je ploegmaats immers niet zo maar in de steek ! Het feit dat we in de woensdagetappe ook nog eens drie strafuren aangesmeerd kregen voor het missen van enkele way points, heeft de moraal ook geen goed gedaan. En dan begin je te piekeren, of het nog wel zin heeft....
Het werd dan ook gauw duidelijk dat Dani?l, Glenn en ikzelf allemaal hetzelfde dachten en dus namen we een eensluidend besluit: we stoppen er mee. Ik moet toegeven, ik zit er compleet door want deze Dakar werd aan een h??l hoog tempo betwist. Het is geen schande dat je die vaststelling moet maken, maar op een bepaald ogenblik moet je de gezondheid laten primeren !
Toch zijn we niet helemaal ontgoocheld. Ten eerste ken je je eigen limieten. Daar moet je niet flauw over doen. En bovendien hebben we ons, op het niveau van de Standaardtrucks, meer dan behoorlijk en zonder enig probleem verdedigd. Maar wanneer het niet meer gaat, moet je dat ook durven toegeven. En dat hebben we met z'n drie?n ?n eensgezind gedaan...?

Vrijdagmiddag was de MAN truck toch nog op weg naar Iquique om een wiel terug te geven dat ze voor het Peugeot team meevoerden. Vanuit de Chileense kuststad zetten ze dan zaterdag koers richting Buenos Aires waar ze hopen op dinsdag het vliegtuig te kunnen nemen richting Belgi?.

Voor Cor Bezemer was dit zijn 21ste Dakar, voor Dani?l Cnudde zijn 19de en Glenn Moerman maakte zijn debuut.

De mannen van Team TopTrucks hebben een zware eerste Dakar. Op weg naar de start van de zesde etappe vertelde Hein Verschuuren, de navigator op de truck, dat ze in drie dagen tijd vijf uur hebben geslapen. ?Het is moeilijk om gefocust te blijven.?
Als laatste kwamen Vick Versteijnen en zijn mannen uit de duinen van de vierde etappe. Het bivak in C?piapo was al vrijwel leeg en verlaten toen zij er aankwamen. Na een flitsservice gingen ze weer op weg om aan de vijfde etappe te beginnen, een proef van 458 kilometer naar Antofagasta. De proef was niet alleen lang, maar ook fysiek zwaar door het gehobbel over stenen en feshfesh. De deelnemers vooraan merkten dat al op, voor Team TopTrucks was het nog veel erger. Alles was kapot gereden, de sporen in het feshfesh waren alleen nog maar dieper geworden. Stenen die aan het begin van de dag nog vast hadden gelegen, waren losgewoeld. ?Na een toch al zware etappe en een nacht ploeteren in de duinen, was 450 kilometer butsen en knotsen bepaald geen pretje,? sprak Hein Verschuuren. ?We zijn nog een keer verkeerd gereden ook. Je weg vinden in het pikkedonker, als je niet hebt geslapen, valt niet mee. Maar ik heb in totaal nog maar ??n waypoint gemist, het is allemaal goed gegaan en we zijn gefinisht. Ik denk wel dat vandaag vooral mentaal zwaar wordt. Het is doorbijten. Maar dat is Dakar.?

Zoals verwacht is dag 5 een speciale, verraderlijke etappe geworden. Aan de finish waren de onderlinge verschillen in alle categorie?n groot. Ook is er een grote aanslag gepleegd op mens en materiaal waardoor nagenoeg iedere deelnemer uitziet naar de rustdag. De IVECO Powerstar van Gerard kwam als 9e het bivak binnen rijden, met een achterstand van 40:01 minuten. Pep Vila maakte zijn reputatie als betrouwbare 'doorduwer' weer volledig waar en parkeerde zijn IVECO Trakker, ook nog eens beladen met reserve onderdelen, op een keurige 14e plaats. Hij gaf gisteren 56:28 minuut toe op de dagwinnaar. Hans sloot de rij en kwam als 15e binnen en zijn achterstand bedroeg 57:07 minuut.

Special 5
In Special 5 heeft het IVECO/DEROOY/PETRONAS team zich niet kunnen mengen in de strijd om de koppositie. Ook Kamaz-rijder Karginov heeft tijd in moeten leveren en is een plaats teruggeworpen in het klassement.
Gerard heeft een heuse inhaalrace uitgevoerd nadat hij na het debacle van gisteren pas als 26e mocht vertrekken. Van meet af aan wist hij tussentijden rond de 8e en 9e plaats te realiseren. Na bijna 200 kilometer, tussen WP5 en WP6, kreeg De Rooy in een afdaling een klapband waardoor zijn indrukwekkende opmars naar de top-10 van de etappe vertraging opliep. De bandenwissel en de provisorische reparatie van de bakopbouw kostten ruim 13 minuten, waardoor hij weer een aantal plaatsen terugviel. Eenmaal op koers ging De Rooy weer gedreven en enthousiast verder met zijn inhaalrace en behaalde hij een keurige 9e plaats na het inhalen van maar liefst 16 trucks.

Algemeen Klassement
Hans Stacey heeft door de opgelopen achterstand een paar plaatsen verloren en staat nu 7e in het algemeen klassement op 1:13:08 uur van de leider in het klassement. Pep Vila is met zijn IVECO Trakker op de 13e plaats blijven staan met een achterstand van 2:37:03 uur. Gerard de Rooy sluit de IVECO-rij en staat voorlopig op een 27e plaats. Zijn tijdsverlies komt uit op 7:23:57. De late aankomst in het bivak na Special 4 heeft hem ook nog 40 minuten aan extra straftijd opgeleverd.

Gerard de Rooij
"Het was een hele klus om voor in het klassement terecht te kunnen komen. Gisteren hebben we alleen maar stof, stof en nog eens stof gezien. Jammer van de klapband, want de snelheid zat er verder heel goed in. Het nadeel was dat je lang niet overal op de piste in kon halen door al dat stof en de vaak smalle piste. Elke manoeuvre kostte je dan al gauw 15 tot 20 seconden omdat je steeds terugviel in snelheid. Verder ben ik heel tevreden over mijn nieuwe navigator J?rgen Damen en vertrouwde monteur Darek Rodewald, ze hebben vandaag weer prima werk geleverd."

De Harskampse rallyrijder Martin van den Brink en Brabander Hans Stacey (foto) zijn niet de grootste vrienden. Na de vijfde etappe in de Dakar Rally zullen ze dat voorlopig ook niet worden.

,,Ik ben niet zo blij met hem,'' aldus Van den Brink, direct na het einde van de lange klassementsproef op weg naar Antofagasta. Tijdens de special stage over 458 kilometer naderde Iveco-rijder Stacey de Mammoet truck met rasse schreden. Van den Brink, die de teamgenoot van Gerard de Rooy was gepasseerd nadat hij een lekke band had gehad, reageerde zoals het hoort. Het bekende waarschuwingsteken was voldoende om plaats te maken. ,,Na het sentinellen wilde ik aan de kant. Op dat moment passeerde hij ons op volle snelheid.''
De passage verliep niet geheel vlekkeloos. ,,We werden vol in de flank geraakt. De deur is kapot, de spiegel weg, de dakkenvanger kapot en een velg krom. We hadden geluk dat we geen lekke band aan het voorval overhielden.''

Eigenlijk is het niet eerlijk, vond Peter van den Bosch. De trucks die achterin het veld starten, hebben een tien keer zo zware Dakar waarin problemen alleen maar groter worden. Van den Bosch weet precies wat de achterhoede meemaakt: hij heeft er ook gereden. Nu rijdt hij in de top 10 en dat wil hij graag zo houden.
Voor de tweede achtereenvolgende dag zette Van den Bosch de tiende tijd neer. Het ging hem niet eens moeilijk af, terwijl de vijfde etappe van de Dakar 2015 toch een lange (458 kilometer) en een lastige (stenen en feshfesh) was. ?Dat is toch het voordeel van vooraan rijden,? meende Van den Bosch. ?De sporen in het feshfesh zijn diep, maar na dertig, veertig trucks is er niet meer doorheen te komen, zo diep zijn ze dan. Het fijnste van voorin zitten, is dat je ruimte hebt. Je kunt echt rijden, in plaats van worstelen. Alles gaat net een beetje gemakkelijker en het is aanzienlijk comfortabeler. Ik wil wel tot Buenos Aires zo blijven rijden.?
Frits van Eerd had ook maar wat graag in de buurt van de top 10 gereden, maar na twee dagen problemen zit dat er niet meer in. Van Eerd was al blij dat hij zonder schade en met de 18de tijd aan de finish in Antofagasta stond. ?Geen schade betekent dat de monteurs de tijd hebben om problemen op te lossen. Proberen, althans. In plaats van te veel druk in de turbo, had ik nu te weinig druk. Ze gaan nu alles uit elkaar halen om te kijken of het op te lossen is. Ik hoop het maar, want dan kan ik misschien eindelijk weer eens echt aan de wedstrijd denken.?
Van Eerd vond de proef niet moeilijk, maar door de lengte was het wel lastig. ?Vijf en een half uur gas geven? De eerste 175 kilometer hebben we in het stof van anderen gereden. Pas daarna werden de paden wat breder en kon ik er langs. Tja, het hoort erbij.?

Kamaz deelt de lakens uit in Dakar 2015, zo geeft zelfs Team Petronas Iveco nu toe in haar dagberichten. In de langste etappe, 458 geklokte special van Copiap? naar Antofagasta, zegevierde wederom Nikolaev. Beste semi-Nederlander was Ales Loprais. De nieuwe kopman van Team de Rooy,