[url][/url]]

De timing is een grote teringbende, dus achter plek 6 geen posities meer, maar ze staan (hopelijk) wel in de goede volgorde.
1 Loprais 4h02m54s
2 De Rooy +5:39
3 Karginov +5:49
4 Sotnikov +7:17
5 Mardeev +8:14
?6 Stacey +25:59
Van den Brink
Vasilevski
Kolomy
Wuf van Ginkel
Van Genugten
Van den Bosch
Smink
Van Vliet
Van Eerd
Hoondert
Timmermans
Van de Laar
Rotsart
Edwin van Ginkel
Schoones
NNB De Baar
NNB Versteijnen
NNB Huzink
DNS Lammers

[url][/url]]

[url][/url]]

Ton van Genugten keek al uit naar de duinen die het slotakkoord vormden van de zesde etappe van de Dakar 2015. En terecht, naar bleek aan de finish in Iquique. In de duinen pakte Van Genugten flinke tijdwinst, die hem en zijn TonTrans-team de veertiende plaats opleverde. In het klassement klom hij naar de zeventiende plaats.
Aan de finish stond dus een man met een goed gevoel. Al in het eerste deel van de 277 kilometer lange proef verliep alles naar wens. ?Dat was snelle piste die me goed lag,? vertelde Van Genugten. ?Dan kom je dus al met een goed gevoel aan bij de duinen, waar ik me toch al op verheugde.? Waar het eerder in de week nog glooiende duinen waren, lagen er nu ?hultebultenduinen?: ?Pittige, zwarte duinen. We zagen links en rechts al auto?s liggen in de duinpannen. Daar hebben we onze lessen uit getrokken. We hebben onze eigen weg gezocht. We hebben twee ?oeps-momentjes? gehad, maar die kon ik goed corrigeren.?
E?n duin in het bijzonder gaf even wat problemen, maar juist daar pakte Van Genugten de meeste winst. ?Ze hadden het waypoint linksboven in de hoek geduwd. Er stonden diverse trucks te hobbyen, maar niemand kwam boven. Wij konden er ook niet geraken. Toen hebben we het vanaf de andere kant geprobeerd. Dat ging ook niet helemaal goed. Bovenop het duin ben ik gekeerd.?
Van Genugten en zijn navigator Anton van Limpt besloten daarop het waypoint te laten voor wat het was en de 20 minuten tijdstraf te pakken die staat voor het missen van het punt. ?Die tijd hadden we wel al goedgemaakt, dus dat durfden we wel aan,? vertelt Van Genugten. ?Maar toen Anton even later nog eens goed op de gps keek, bleek dat we het wel degelijk hadden. Dat was de meevaller van de dag. Ik denk dat er weinig zijn die het hebben.?
De TonTrans-truck mag dus als veertiende beginnen aan de marathonetappe. De vrachtwagens gaan niet naar Bolivia, maar blijven in de buurt van Iquique. In hun eigen, afgesloten bivak is assistentie verboden en krijgt de truck dus ook niet de gebruikelijke service. Van Genugten maakt zich er geen zorgen over. ?De monteurs zetten de puntjes nog een keer op i, maar er is niets geks met de auto.

De XDakar-trucks van Peter van den Bosch en Frits van Eerd hadden in de zesde etappe pechduiveltjes aan boord. Het duiveltje bij Van den Bosch stortte zich op de stuurinrichting, waardoor de auto plots zijn eigen weg ging. Bij Van Eerd vernielde een afgebroken stuk aluminium de luchtleidingen. De heren moesten genoegen nemen met respectievelijk de 17de en 22ste plaats.
Het stuurincident bij Peter van den Bosch was wel even spannend. Op een snel pad boog de truck plots af naar links. ?Ik was letterlijk de macht over het stuur kwijt,? vertelde Van den Bosch. ?Bij een snelheid van 130, 135 kilometer is dat niet fijn. Gelukkig was het een open piste, zodat er ruimte was, maar het scheelde niet veel of we waren omgeslagen.?
De boel repareren nam een half uur in beslag. Even verderop kostte een lekke band als gevolg van een kapotte velg ook wat tijd. Alles bij elkaar opgeteld was dat het verschil met een riante top 10-klassering. ?Heel jammer,? vond Van den Bosch. ?Het rijden ging perfect. Het was ook een ideale special. Eentje zoals je ze iedere dag zou wensen, met snelle paden, feshfesh, een stuiterpad op een zoutvlakte en duinen aan het slot. Echt alles zat erin.?
Ook voor Frits van Eerd gold dat er meer in had gezeten als er niet (weer) allerlei incidenten waren geweest. Op 40 kilometer in de proef stond de Jumbo-truck ineens stil. ?Er was een stuk aluminium onder de auto afgebroken. Gewoonlijk valt dat dan naar beneden, maar deze bleef op de achteras hangen en jutterde daar de luchtleidingen kapot. Midden in de feshfesh! Iedere dertig seconden kregen we de volle laag, terwijl we de boel aan het repareren waren. Als sneeuwpoppen stapten we de cabine weer in. Van boven tot onder onder de feshfesh.?
Door dat akkefietje zakte Van Eerd, die als 22ste was gestart, naar de 30ste plaats af. ?Dan moet je weer opnieuw beginnen.? Het tweede deel van de proef leek het allemaal goed te komen, maar in de duinen maakte Van Eerd zelf een fout. ?Het lag niet aan de auto, het lag aan Frits. Mijn eigen schuld. Bovenop een duin vast, met vier wielen los in de lucht. Graven maar.?
Uiteindelijk won of verloor Van Eerd niets. Hij eindigde op de plaats waarop hij was begonnen aan de etappe en hield de schade op die manier beperkt. ?Maar ik zou deze Dakar toch wel h??l graag een keer een etappe hebben zonder gedoe en gezeik. E?n dag waarop alles goed gaat. Dat moet in de tweede week toch kunnen lukken? Het kan toch haast niet anders of we zijn door de dosis pech heen.?
Het weekend bestaat voor de trucks uit een marathonetappe, met een overnachting in de duinen. In dat afgesloten bivak is geen service. De assistentietrucks mogen daar niet komen. Als er iets kapot gaat, moeten de deelnemers dat zelf oplossen. Van den Bosch heeft er wel zin in. ?Ik vind het een mooie toevoeging aan de wedstrijd. Tentje mee, slaapzak mee en behoudend rijden om de finish te halen met het materiaal waarmee je wegrijdt.?
Van Eerd neemt het zekere voor het onzekere. ?Ik wil goed voorbereid op pad, met verse onderdelen, verse banden. De monteurs hebben nu even wat meer werk, maar dan hebben ze maandag op de rustdag wat minder te doen.?

Alsof ze nooit anders hebben gedaan, vlogen Vick Versteijnen, Hein Verschuuren en Niels Aarts door de zesde etappe. Kostte het een paar dagen geleden nog bloed, zweet en tranen om door de duinen te geraken, deze keer ging het (bijna) fluitend. Met een indrukwekkende 33ste tijd kwam Team TopTrucks aan in het bivak van Iquique, waar ze als helden werden onthaald.
Met amper slaap na twee dagen afzien vertrokken de mannen vanuit Antofagasta voor de zesde etappe. Niels Aarts reed op de verbinding, zodat Vick Versteijnen nog net een beetje extra rust kon pakken om de special van 277 kilometer aan te kunnen. Die ging fantastisch.
?Niet te geloven, wat een leuke dag,? sprak Versteijnen, bijna beduusd. ?We hebben niet ??n keer vastgezeten. We zijn als een gek door de duinen gereden. We hebben zelfs nog een heleboel jeepjes losgetrokken. Daar zijn we op een gegeven moment maar mee gestopt, want ze bleven vastrijden.?
De afgelopen dagen waren een bijzondere ervaring. De mannen moesten tot het gaatje, maar ze weigerden toe te geven. Dat leverde de rookies groot respect op van de andere Dakarrijders. Zelf hadden Versteijnen en zijn team eigenlijk weinig problemen. De truck hield zich goed en ook de bemanning maakte nauwelijks fouten.
De achterstand in het klassement is inmiddels gigantisch, maar met de knappe 33ste tijd van de zesde etappe, kan Versteijnen op een redelijke positie beginnen aan de marathonetappe. ?Wij hebben al een marathonetappe achter de rug,? grinnikte hij. ?Maar het is wel fijn om niet als allerlaatste te moeten starten. We gaan nu even goed slapen, de truck krijgt een servicebeurtje en morgen gaan we weer fris op pad.?

Het hele verhaal staat in de lees meer link

Het was nogal een contrast: de duinen van de vierde etappe of die van de zesde. Totaal andere duinen, dat om te beginnen. ?Maar of je in het donker rijdt, met een kapotte koppelingsplaat, of in het licht zonder problemen, dat is een wereld van verschil,? merkte Jan van de Laar. Het was aan het resultaat te zien: truck #533 kwam met de 29ste tijd aan in Iquique.
De equipe van Fried, Jan en Ben van de Laar bolde zonder gekke dingen mee te maken door de zesde etappe. Het loopt lekker aan boord, vertelt Jan, die de rol van monteur heeft. ?Ons pap kan goed sturen en onze Ben snapt het navigeren helemaal. We hebben nog geen meter gemist. De truck is ook goed. We hebben twee dagen wat problemen gehad, maar het gaat nu vlekkeloos.?
Doordat het technisch goed gaat, kon de familie Van de Laar deze keer bij daglicht de duinen aan het eind van de etappe in. ?Dat is fijn hoor,? vond Jan. ?In het donker heb je maar een tunneltje licht. Dat is bijna niet te doen. Overdag kun je goed zien waar je heen moet. We zijn ??n keer de auto uit geweest om te kijken hoe de achterkant van een duin eruit zag, maar verder is het niet nodig geweest. Ik wil niet zeggen dat het niks voorstelt, maar het gaat wel een heel stuk gemakkelijker.?
Hoewel de truck zich nu al dagen goed houdt, vindt Jan de marathonetappe die nu komt wel spannend. De racetrucks staan in een afgelopen bivak, waar de servicewagens niet mogen komen. De monteurs blijven in Iquique. Zeven DAF-teams hebben onderling afspraken gemaakt om reserve-onderdelen en gereedschap te verdelen, zodat niet iedereen alle mogelijke onderdelen mee hoeft te zeulen. ?Als er eentje een lasapparaat bij zich heeft, is het goed. Het is te hopen dat niemand echt stukken krijgt, want we moeten het zelf oplossen. Nu hebben we nog hulp van vijf monteurs, maar in de marathonetappe moeten Ben, ons pap en ik het zelf doen.?