Het materiaal knetterde flink in de derde etappe van de Dakar 2015. En de heren in de TopTrucks-auto ook. Maar het betaalde zich wel uit. Vick Versteijnen was als 48ste begonnen aan de proef, maar zette zijn paarse truck als 36ste aan de streep na een toch wel spannende dag.
Het terrein van de derde proef ? 284 kilometer lang ? was ideaal om auto of truck op te slopen, maar dat gebeurde Versteijnen niet. ?Het is leuk als het zo goed gaat, maar we gaan niet over de grens van de auto of onszelf. We hebben enorme jumps gemaakt, maar niet ??n keer dachten we: oei, dat ging maar net goed.?
Vooral op het laatste deel van de proef, een smerig stuk van een kilometer of 60, 70 met gaten en keien, ging Versteijen ?los?. ?Als we geen gordels hadden gehad, waren we door het dak naar buiten gebonkt. Het ging best hard, maar verantwoord. We hadden net 200 kilometer geoefend in het inschatten van bulten en gaten, dus we zagen ze aankomen. Kwam er weer eentje aan, dan was het: diep inademen, gas erbij en opschakelen.?
Op de proef stopte Versteijnen bij Fried van de Laar, die met een probleem aan de remmen stond. Na de finish kwamen ze elkaar weer tegen. ?Ze hadden het probleem niet kunnen oplossen en reden dus zonder remmen. Op de verbinding ? een weg door de bergen ? waren ze aan de weg aan het werken. De vangrails was weggehaald en het was akelig smal. Dat was niet echt fijn voor Fried, dus ik ben er voor blijven rijden, zodat hij aan mijn remlichten kon zien wat er kwam. Zo zijn we samen naar het bivak gereden.?
In de vierde etappe maken de rookies kennis met de duinen van C?piapo. Dat kan nog wel eens spannend worden, omdat de software van het bandenspanningssysteem niet goed werkt. Het systeem zelf werkt wel, maar in de cabine is niet af te lezen hoe hoog of laag de bandendruk is. ?Laten we maar hopen dat het goed gaat,? sprak Versteijnen nuchter.

Het zat ook in de derde proef niet mee voor Fried, Jan en Ben van de Laar. Na een boel problemen op dag 2, met name met de remmen, startte de equipe al ver achteraan in de etappe van dinsdag. Opnieuw was het geluk niet aan hun kant: na 80 kilometer sloeg een opspringende steen het remventiel in drie stukken. Gevolg: 200 kilometer hotseknotsen zonder remmen.
Een knollenveld ligt er nog netjes bij vergeleken met het terrein dat de Van de Laartjes voor de wielen van hun truck kregen tussen San Juan en Chilecito. Bij iedere truck wordt het terrein slechter en verder kapot gereden. Na honderd auto?s en een stuk of veertig trucks is er niets meer van over. Gaten worden dieper, knippen worden vervelender.
Zonder remmen was het eigenlijk niet te doen, vertelde Jan, de monteur op de truck. ?We hebben een noodoplossing gemaakt, zodat we in ieder geval konden rijden, maar de remmen deden niks. Het pas was helemaal kapot, met alleen maar korte knippen. We werden van links naar rechts geschud. Ik kon de meters niet eens meer lezen, zo ging het tekeer. Al mijn organen zijn van hun plek af, geloof ik. Met je helm klap je steeds tegen de achterwand. Ik voel het nu nog.?
Met dank aan de stuurmanskunsten van vader Fried bereikte het team toch de finish. Achter Vick Versteijnen aan, die met zijn remlichten aangaf hoe het ervoor stond, reden ze naar het bivak in Chilecito. Daar hadden de monteurs hun handen vol aan de auto. ?Die jongens hebben een heel kort nachtje,? wist Fried. ?De assistentie moet ook de Andes over naar Chili. Met die zware auto doen ze vijftien, zestien uur over die 600 kilometer. Het zou dus wel fijn zijn, ook voor de monteurs, als de goden ons in de vierde etappe eens een keer gunstig gezind zijn: voor het donker uit de duinen en geen stukken.?

[url][/url]]

Na de enorme hitte van gisteren, toen de temperatuur soms steeg tot boven de vijftig graden, stond er vandaag weer een loodzware etappe op het programma, van San Juan naar Chilecito. Toch behaalden alle drie Iveco rallytrucks de finish, waarbij Gerard de Rooy een prima derde plaats in de wacht wist te slepen. Hans Stacey eindigde ook in de top tien op een negende plaats terwijl Pep met een elfde plaats eveneens voorin het klassement was te vinden.

Special 3
De rit naar Chilecito was een korte, doch zware etappe van 284 kilometer. Zwaar omdat het wederom een harde piste met veel losse stenen bleek te zijn door bergachtig terrein. Weer werd het uiterste gevergd van de remmen en de banden. Lag het gemiddelde zondag nog op 116 km/uur, vandaag kwam de wijzer niet verder dan 82 km/uur.

De aftrap was weer voor Gerard die net als in de special van gisteren strak door de bergen wist te sturen en samen met Nikolaev streed om de eerste plaats. Aan de finish bleek echter dat Mardeev met een goed slotoffensief de winnende tijd liet noteren van 3:19:06 uur. Hij was daarmee 1:51 minuut sneller dan zijn teamgenoot Karginov. Gerard kwam als 3e over de streep met een achterstand van 4:30 minuten.

Algemeen Klassement
In het algemeen klassement staat Mardeev nu met een kleine 8 minuten voorsprong los van het drietal Loprais, Karginov en Nikolaev. Gerard de Rooy staat met de Powerstar nu 7e met een achterstand 9:52 minuten, direct gevolgd door Hans Stacey die een achterstand van 12:42 minuut moet goedmaken op de koploper.

Gerard de Rooy
"Vandaag was het heel zwaar. We hebben enkele flinke klappen met de truck gemaakt. Ook heb ik al een band gezien waar de nodige noppen van afgescheurd zijn. Gelukkig hebben we alles heel kunnen houden en ook niet lek gereden tijdens de special," zei De Rooy aan de finish. "Het begon met een klein navigatie foutje op zo'n 50 kilometer in de proef. Ik krijg een KAMAZ achter me aan en op het moment dat ik van J?rgen de opdracht krijg om een bocht in te sturen gaat de zoemer van de Sentinel hard af en mis ik de bocht. Slordig, maar we konden gelukkig na een aantal meters al keren en de fout was dus snel hersteld."

Vervolgens komt het Iveco-team bij het omhoog rijden van een bergpas tussen twee KAMAZ trucks terecht. De eerste moest Gerard helaas laten gaan maar hij kon zijn Iveco net voor de Kamaz de pas in sturen.

De Rooy vervolgt: "Na zo'n 250 kilometer kwam ik achter Hans, weer op smalle bergpassen waar passeren onmogelijk was. Hans kon echter niet meer voluit gaan dus heb ik daar nog wat tijd toegegeven. Laten we morgen in de duinen eens kijken hoe onze IVECO's zich weten te houden. Mogelijk kunnen we daar het verschil maken."

Hans Stacey
"We hebben in het begin van de rally wat oponthoud gehad doordat we niet voorbij werden gelaten door een jeep. Toen we die uiteindelijk te pakken hadden kregen we na zo'n 70 kilometer op de proef te maken met wat vermogensverlies. Dus vanavond, en misschien ook wel vannacht, is er werk aan de winkel voor de techneuten. Het heeft ons in elk geval wat frustraties opgeleverd om de laatste 200 kilometer van de special door te worstelen. Uiteindelijk zijn we nog niet eens ontevreden over het tijdverlies. Laten we er morgen maar eens een tandje bij zetten."

Resultaten dag 3
1. MARDEEV KAMAZ 3h19m06s
2. KARGINOV KAMAZ +00:01:51
3. DE ROOY IVECO +00:04:30
4. LOPRAIS MAN +00:07:00
5. SOTNIKOV KAMAZ +00:07:32
6. KOLOMY TATRA +00:07:56
7. VIAZOVICH MAZ +00:08:32
8. NIKOLAEV KAMAZ +00:08:52
9. STACEY IVECO +00:12:47
10. VAN GINKEL GINAF +00:21:30
11. VILA ROCA IVECO +00:23:59

Overall ranking
1. AIRAT MARDEEV KAMAZ 4326 8h26m22s
2. ALES LOPRAIS MAN TGS +00:07:55
3. ANDREY KARGINOV KAMAZ 4326 +00:07:58
4. EDUARD NIKOLAEV KAMAZ 4326 +00:08:07
5. MARTIN KOLOMY TATRA 815 +00:08:22
6. SIARHEI VIAZOVICH MAZ 5309RR +00:08:52
7. GERARD DE ROOY IVECO POWERSTAR +00:09:52
8. HANS STACEY IVECO POWERSTAR +00:12:42
9. DMITRY SOTNIKOV KAMAZ 4326 +00:16:36
10. MARCEL VAN VLIET MAN TGS 480 +00:26:41
11. PEP VILA ROCA IVECO TRAKKER +00:32:36

Laatste wedstrijddag op Argentijnse bodem en de deelnemers zullen het geweten hebben. Ze kregen op de flanken van de Andes inderdaad geen ?cadeautje? van de organisatie want in de eerste 100 wedstrijdkilometers moest er zowat 2000 meter ?geklommen? worden. ?En dat op een parcours dat bezaaid lag met miljoenen ruige stenen?, blies Cor Bezemer nog na. ?Het was dan ook constant uitkijken naar ieder detail om toch maar niet in de fout te gaan. En er waren er flink wat die zich mishapten, waardoor we nog eens extra moesten manoeuvreren om er voorbij te geraken! Geen sinecure, maar Dani?l Cnudde heeft zijn stuurmanskunst vandaag nog maar eens bewezen. En ook dat tweede gedeelte, met stroken zand en het beruchte 'kamelengras', was er eentje met een flinke moeilijkheidsgraad. Toegegeven, we waren blij dat we de finishlijn in zicht kregen... Maar gelijktijdig ook toch dik tevreden omdat we nog lichte winst konden noteren?!

E?n keertje, in een strook van zowat 20 km zand, was de MAN truck toch even vast komen te zitten. ?Dan moet je alleen maar 'cool' blijven, de bandendruk zo veel mogelijk naar beneden halen en met respect voor de techniek jezelf weer op het goede spoor zetten. Op die manier lukt dat met een absoluut minimum aan tijdverlies?.

Morgen woensdag moeten Cor, Dani?l en Glenn vroeg uit de veren want even voor 9 uur beginnen ze aan de 600 km lange verbindingsrit die hen over 6000 meter hoge bergpassen naar Chili brengt.