Zo?n 20 kilometer voor de finish van de elfde etappe werd het Vick Versteijnen even te veel. Na een helse dag in de duinen van Fiambal? begon het eindelijk weer ergens op te lijken. En net op dat moment begon er van alles te sissen en te spuiten in de TopTrucks-cabine. Koppeling van het stuurhuis kapot. ?De vermoeidheid, de warmte en dan dit. Ik kon wel janken.?

In het bloedhete bivak van San Juan, na afloop van de elfde etappe, was de accu van Vick Versteijnen leeg. Zijn tanden poetsen was de uiterste inspanning. ?We kwamen hier binnen rijden en ik zei tegen de monteurs: ?Zet ?m maar bij het oud ijzer?. Het truckje heeft het zo zwaar gehad. Net zo versleten als het baasje. De spoorstang stuk, de rolbeugel achter dwars doormidden, het stuurhuis kapot. De monteurs zien het wel weer licht worden, ben ik bang.?
Nog twee dagen moet de paarse truck zijn best doen, maar na de afgelopen paar dagen valt dat niet mee. Tussen etappe 10 en 11 waren er maar een paar uur om iets aan de auto te doen. Om half drie ?s nachts had Versteijnen ?m in het bivak geparkeerd, om een uur of zeven reed hij ?m er weer uit. Het was zo laat geworden omdat Versteijnen en zijn mannen in de duinen van Fiambal? een heleboel mensen hadden geholpen. ?Je kunt ze niet zomaar laten staan,? vond Versteijnen. ?Het geeft een goed gevoel, maar het heeft veel plaatsen in het klassement gekost. Dat vind ik wel jammer.? Op zich valt het nog wel mee met die schade. Na elf etappes staat het TopTrucks-team op de 23ste plaats.
Tegen zijn verwachtingen in en ondanks de pech van de kapotte stuurhuiskoppeling reed Versteijnen een heel aardige etappe. ?Ik moest wel even op gang komen,? vertelt hij. ?Het was snoeiheet. Ik denk dat het wel 60 graden was in het hok. We hebben twee van die kleine waaiertjes staan, maar de lucht die uit de f?hn bij de kapper komt is koeler. We hebben ze maar uitgezet, want het was alleen maar vervelend, die warme lucht in mijn gezicht.?
Halverwege de ruim 400 kilometer was Versteijnen wel weer wakker geschud dankzij de kilometers lange knippenpaden. Toen besloot hij er ook nog maar even goed voor te gaan zitten. ?Het ging hartstikke goed, maar toen ging 20 kilometer voor de finish het stuurhuis kapot. We hadden een koppeling bij ons, maar dan sta je toch 20 minuten te knutselen in de hitte. Toen was ik er even helemaal klaar mee. Ik kon wel janken. Dat we dan nog 21ste zijn geworden in de etappe valt niks tegen.?

SAN JUAN - Pascal de Baar heeft in de elfde etappe van de Dakar Rally zijn riante positie in de top tien van het klassement met hand en tand verdedigd. De equipe van Mammoet Rallysport eindigde donderdag als tiende. In het klassement verloren Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink ??n plaatsje. Maar daar kon niemand in het Mammoet-kamp wakker van liggen.

,,De zevende plaats is voor ons nog altijd een prima klassering,?? aldus De Baar, net nadat hij de elfde etappe heeft afgewerkt. ,,Het was een lange en zware etappe. De proef bestond uit veel fesh-fesh, gravelpaden en veel stukken met heel veel stenen. Door de vele kuilen en gaten was het de hele dag butsen en stoten.??

Dat het ook nog buitengewoon heet was in de etappe van La Rioja naar San Juan liet De Baar maar buiten beschouwing. De temperaturen liepen op tot boven de 40 graden. De organisatie besloot daarom opnieuw om de klassementsproef eerder af te blazen. In tegenstelling tot afgelopen dinsdag maakten de auto?s en de vrachtwagens wel de geplande proef af. De motoren en quads werden vroegtijdig aan de kant gezet. ,,De hitte maakt het zwaarder. Maar dat hoort ook een beetje bij dit evenement,?? aldus De Baar.

De formatie van Mammoet Rallysport opende de proef over 431 kilometer in een geheel nieuwe rol. Pascal de Baar was de eerste trucker op de route. Aan de hand van navigator Wouter de Graaf kwamen de mannen in de Renault echter geen moment in de problemen wat betreft de route. Een uiterst constant gereden etappe leverde uiteindelijk een tiende plaats in de daguitslag op. Na 6 uur 5 minuten en 5 seconden ?raggen? door het gevarieerde Argentijnse landschap bedroeg de achterstand op winnaar Eduard Nikolaev 33 minuten en 28 seconden.

?Rustig naar de finish gehobbeld?
,,Dat had iets minder kunnen zijn,?? zei een als altijd gedreven De Baar na afloop. ,,We hebben constant gereden. In het begin hebben we Gerard de Rooy en Mardeev in de Kamaz voorbij laten gaan. We reden onze eigen race en dat ging uitstekend. Tot een kilometer op 70 voor de finish. We reden een bladveer kapot en daarbij een reactiestang. Om geen risico?s te lopen zijn we vervolgens rustig naar de finish gehobbeld.??
Daar bleek dat Peter Versluis als tweede was ge?indigd en op die manier Pascal de Baar passeerde in het klassement. Versluis is nu zesde. De Baar en zijn manschappen volgen op 10.41 achterstand van de MAN-equipe als zevende. ,,Die plaats gaan we vrijdag proberen te verdedigen. Als we daarmee thuiskomen ben ik dik en dik tevreden.??

Vandaag wacht de Dakar-piloten nog een laatste serieuze krachtsinspanning. Na een aanlooproute van 400 kilometer volgt een proef van 267 kilometer. Vervolgens is het nog ruim 200 kilometer naar het bivak in Villa Carlos Paz. De auto?s, motoren en quads rijden een proef van 481 kilometer en finishen net voor de poorten van het bivak.
Het uithoudingsvermogen van het materiaal en de rijders wordt vrijdag nog ??n keer echt getest. Zaterdag volgt dan de afsluitende rit naar Rosario.

Gerard de Rooy zag in zijn spiegels iets blauws opdoemen. Zijn racehart zei: ?Niet voorbij laten!? Zijn verstand zei: ?Je hebt de tijd. Laat maar gaan.? Dus liet de leider in het truckklassement de Kamaz van Airat Mardeev rustig passeren. De Rus snoepte 6 minuten van de voorsprong van De Rooy af, maar met 1.09.21 over, had die daar geen enkele moeite mee.

In de elfde etappe van de Dakar, een 431 kilometer lange special tussen La Rioja en San Juan, was het voor de leidende Petronas Team De Rooy Iveco zaak om geen onnodige risico?s te nemen. De Rooy kon zich wat permitteren en dat deed hij dus ook. Eduard Nikolaev mocht de etappe winnen. Ton van Genugten zette met de Iveco Trakker de derde tijd neer en klom daarmee een plaats op in het klassement. Een lekke band kostte Federico Villagra wat tijd, maar niet zoveel dat zijn derde plaats in het klassement in het gedrang kwam.
De 431 kilometers waren een lange zit en zeker niet eenvoudig. ?Rio in, rio uit, knippenpaden met stenen,? beschrijft De Rooy. ?Het is goed dat deze proef nu was en niet een paar dagen eerder, want het was een typische Kamaz-proef - beuken en bonken. Ik was blij dat ik geen risico?s hoefde te nemen.?
Ook naaste rivaal Mardeev nam geen risico?s, merkte De Rooy. ?Hij had geen haast. Hij moet ook op safe rijden om zijn tweede plaats te verdedigen. Pas op 40 kilometer voor het einde kwam hij me voorbij. Prima, laat maar gaan. Er zat nog een Mini tussen hem en mij. Daar ben ik rustig achter gebleven.?
De Rooy reed met beleid en zorgde ervoor dat hij geen tijd verloor met lekke banden en andere miserie. Federico Villagra reed wel een lekke band met zijn Powerstar. ?Het was voor mens en materiaal zwaar,? zei de Argentijn. ?Het lijf heeft klappen gehad. Het was bovendien schroeiend heet. Al het water wat we bij ons hadden is op.? Het wisselen van de band in de hitte kostte veel energie. ?We waren alle drie kapot daarna,? gaf ?El Coyote? toe. Ondanks het tijdverlies kwam Villagra steviger in het zadel te zitten op de derde plaats in het klassement en dat wist hij onderweg al: ?We zagen Hans Stacey met problemen staan. Zodoende wisten we dat we tijd op hem hadden gewonnen. Hij was onze naaste belager in het klassement.?

De vierde plaats van Stacey werd in het klassement overgenomen door Iveco-coureur Ton van Genugten, die een achterstand van 28 minuten omboog in een voorsprong van 23 minuten. Na de anderhalf uur tijdverlies in de tiende etappe zette Petronas Team De Rooy Iveco de joker in, zodat Van Genugten als elfde mocht starten in de etappe naar San Juan. In de special knokte Van Genugten een verbeten duel uit met Peter Versluis (MAN), die dat na 431 kilometer racen op 34 seconden won. ?We zijn blij met het resultaat,? zei Van Genugten. ?Natuurlijk hadden we graag gewonnen of op z?n minst Versluis verslagen, maar de vierde plaats in het klassement is me meer waard.?
In de twee resterende dagen van de Dakar is het voor alle drie de Iveco?s in de top van het klassement zaak om de positie te verdedigen, of een laatste aanval te plaatsen. Villagra wil nog wel wat proberen. Hij staat op slechts 36 minuten achter Mardeev en de etappes naar Villa Carlos Paz en Rosario zijn naar verwachting rally-achtige proeven waarin de Argentijn zich uitstekend thuis voelt. ?Morgen is nog een lange proef, op terrein waar ik goed in ben,? weet Villagra. ?We gaan eens kijken wat we daar nog kunnen doen.?
Voor Gerard de Rooy speelt dat niet. ?Voor mij is het een kwestie van een doos eieren op de auto laden en zorgen dat ze niet kapot gaan. Scherp blijven, rustig blijven, niet zenuwachtig worden als we een kwartiertje verliezen. Ik moet mezelf voorhouden dat er maar ??n doel is en dat daarvoor genoeg tijd en marge heb.?

Na het debacle van gisteren was vandaag weer voorin terug, met drie trucks in de top vijf van de etappe. Nikolaev wist te winnen met een tijd van ruim vijf en een half uur, zijn teamgenoten Mardeev en Sotnikov werden vier en vijf. Karginov, de vierde Kamaz rijder, deed ook lang voorin mee, maar kwam door problemen in de eindfase van de etappe uiteindelijk op een vijftiende plaats terecht.

"We zijn natuurlijk allemaal heel trots en tevreden. We wisten wel dat deze truck tot veel in staat zou zijn. Maar dat we konden winnen hadden we natuurlijk nooit verwacht.", aldus Pascal de Baar na zijn overwinning van gisteren.

Dat de ene dag de andere niet is, zeker in de Dakar, daar weet het EVM Rallyteam inmiddels alles van. Hans Stacey en Peter Versluis hebben in tien dagen tijd alle plaatsen in de top 10 wel al een keer gezien. Bij aanvang van etappe 10, 244 kilometer door de duinen bij Fiambal?, stond Versluis vijfde in het klassement en Stacey zevende. Aan de finish waren de rollen omgedraaid, met Stacey op de vierde plaats en Versluis op de zevende.

De tiende Dakardag was bijltjesdag. De duinen van Fiambal? sloegen opnieuw, zoals al in eerdere edities, grote gaten in het klassement. Met een vijfde tijd op 27 minuten van de verrassende etappewinnaar Pascal de Baar stuurde Hans Stacey zijn MAN na 244 kilometer buffelen over de finish. Aanvankelijk baalde de winnaar van de Dakar van 2007 van dat verschil, maar toen duidelijk werd wat een slagveld de etappe had aangericht klaarde het humeur van Stacey op.
Na dagen van pech was het nu de beurt aan anderen. ?In een rally als deze moet alles perfect verlopen,? wist Stacey?s navigator Serge Bruynkens. ?Als je tegen pech aanloopt, kun je die tijd niet dichtrijden. Dan moet je maar hopen dat anderen minimaal evenredige pech krijgen. Dat is vandaag wel zo ongeveer gebeurd.?
Her en der in de duinen stonden en lagen trucks in het zand, al dan niet met de wielen omhoog. Ook Peter Versluis hoorde bij de pechvogels. Hij verloor meer dan twee uur door vier lekke banden en kapotte schokbrekers.
Stacey had slechts kleine ?pechjes?. ?Een lekke band, maar dat had iedereen wel,? vertelt Bruynkens. ?Dat was ook niet verwonderlijk: het was een bumpy track met overal droge, harde takken. Dat tel ik eigenlijk niet eens mee als pech. Waar we wel alles bij elkaar een kwartiertje hebben laten liggen was met een flesje dat onder het koppelingspedaal van Hans was geschoten en waarvoor we moesten stoppen om het weg te halen. En op een lastig navigatiepunt hebben we wat tijd laten liggen.?
Dat trok de Belgische navigator zich uiteraard persoonlijk aan. ?Het was geen gemakkelijke navigatie, laat ik dat voorop stellen. Feitelijk hebben we maar ??n lastig punt gehad en dat was een waypoint wat we anders hebben genomen dan eigenlijk hoorde. Het was een gevaarlijk punt en zoals het zou moeten volgens het roadbook, kon volgens ons niet kloppen. Daar hebben we een minuutje of vier moeten gaan zoeken om er te geraken.?
Doordat zij het verlies beperkt konden houden en anderen - zoals de Kamaz-rijders Nikolaev en Karginov - vele uren aan hun broek kregen, hebben Stacey, Bruynkens en Van der Vaet ineens weer zicht op het podium. De achterstand op de nummer 3, Federico Villagra, bedraagt slechts 16 minuten. De equipe is vastbesloten daarvoor te gaan, zei Bruynkens. ?Wees maar zeker. Ik wil niet weer een keer vierde worden. We waren gekomen om te winnen. Dat is niet meer haalbaar. Maar het podium nog wel. Het is geen verkeerd uitgangspunt. De druk ligt niet bij ons, wij zijn de partij die druk zetten.?

De tiende tijd in de loodzware tiende etappe en de achtste plaats in het klassement. Maar toch stond er geen blije Maurik van den Heuvel in het bivak in La Rioja. In de proef was het weliswaar prima gegaan, maar de Scania van DakarSpeed was niet ongehavend uit de strijd gekomen. Een onheilspellend tikje in de motor baarde Van den Heuvel grote zorgen. ?Je kunt alles vervangen, behalve de motor. Het zal me toch niet overkomen???

Tot diep in de Argentijnse nacht bleef Van den Heuvel rondhangen bij de monteurs die hun handen vol werk hadden aan de truck. In de proef was er een heleboel kapot gegaan en bij nader inzien vond Van den Heuvel het een wonder dat hij de finish had gehaald. Met de tiende tijd nota bene. ?Een spatbord verliezen is niet erg. Maar we zijn ook een schokbreker achter kwijt geraakt. Die heeft de tank beschadigd, maar godzijdank is die niet lek geslagen. Daar hebben we geluk mee gehad.?
Op iets minder dan 60 kilometer voor het einde van de 244 kilometer lange proef ging opnieuw de turboslang kapot. ?Honderd kilometer later dan de twee dagen, dus dat is al winst. We weten nu waar het aan ligt, maar het laatste stuk in de zwaarste duinen met anderhalve bar rijden in plaats van de benodigde twee?neenhalve bar was niet fijn. En toen hoorden we ook die tik in de motor. Ik houd mijn hart vast. Ik hoop dat het meevalt, maar ik ben er niet gerust op. Het zal me toch potdorie niet overkomen???
Met de schrik om het hart en samengeknepen billen bereikte de DakarSpeed-crew de finish van de proef. Eigenlijk verkeerden ze in de veronderstelling dat het prut was, maar bij de finish viel langzaam het kwartje. ?Toen realiseerden we ons ook ineens dat die twee Kamazzen die we ondersteboven hadden zien liggen meer dan twee uur voor ons waren gestart. Toen we hoorden dat we de tiende tijd hadden gereden, konden we het amper geloven. Wij hadden al zo veel gehad - wat moet er bij de rest dan wel niet allemaal zijn gebeurd??
Hoe dan ook heeft Van den Heuvel aan de duinen bij Fiambal? minimaal een horloge overgehouden. ?We hebben Tim Coronel een rukje gegeven, dus we hebben een horloge verdiend. Dat heeft hij beloofd en daar gaan we hem zeker aan houden.?

De tiende etappe stond in de agenda van het Rainbow Truckteam met rood omcirkeld. Duinen. Het hele team zag op tegen deze etappe, vertelde Gerrit van Werven. ?Vooral Gerrit Zuurmond, omdat we vorig jaar in de duinen zijn omgevallen en deze etappe heel moeilijk zou worden voor de navigator. Maar het is fantastisch gegaan,? zei Van Werven. ?Dit was echt de dag van Gerrit. Hoe hij ons door de duinen heeft geloodst: super.?

De samenwerking in de cabine van de Rainbowtruck was uitstekend, vond Van Werven. Monteur Klaas Kwakkel was zo alert op de bandenspanning dat zij als een van de weinigen geen lekke band hebben gereden. ?Alleen een stuk wortel door de band, maar met bijpompen konden we daar prima mee rijden,? aldus Van Werven. ?Ik heb zelf ook wel goed gestuurd, geloof ik. We hebben een paar keer eventjes vast gezeten, maar daar waren we ook zo weer uit, zonder hulp. De lastige stukken duinen, de stenen: we zijn overal doorheen gerommeld en het truckje doet het prima.?
De meeste credits gingen naar navigator Zuurmond. Vooral het begin van de 244 kilometer lange etappe was taai navigatiewerk, vol met slinks verstopte waypoints die voor veel verwarring zorgden. ?Je bent geneigd om spoortjes te volgen,? gaf Van Werven toe. ?Maar Gerrit zei al heel snel: ?Dit is niet goed, we moeten om de vallei heen?. We hebben door de struikjes onze weg gezocht en toen we het eerste waypoint hadden gevonden, ging het eigenlijk vanzelf. Pascal de Baar, die de etappe heeft gewonnen, zei het ook al: ?Dit hebben we te danken aan de goede navigatie?. Super trouwens, dat Pascal heeft gewonnen, zeker na wat het Mammoet-team vorige week is overkomen. Maar Pascal heeft wel gelijk: deze etappe was voor de navigators.?

Een bandje wisselen kost in het beste geval een klein kwartiertje. Maar in het poederzand van de duinen van Fiambal? duurt het wat langer. Adwin Hoondert was een uur kwijt aan twee lekke banden. Desondanks noteerde de Zeeuw een keurige negentiende tijd in de etappe die de bijltjesdag van deze Dakar lijkt te zijn.

Argentini? zou geen duinen hebben. Nou, Adwin Hoondert wist zeker van wel. ?Ze liggen misschien allemaal op een hoopje, maar ik heb ze vandaag allemaal gezien,? verzekerde hij na afloop van de etappe in het bivak van La Rioja. ?En wat voor duinen. Goeiemorgen, wat een smerige. Je moest niet heel gek doen of je donderde om. Zo zacht dat zand. We moesten twee keer een lekke band wisselen, maar het zand is zo mul. Het stuift tegen die duinen op, het lijkt wel water. Je zakt er tot over je enkels in. Dat kost me een partij tijd.?
Hoondert reed er een keer of zes, zeven in vast, maar niet dusdanig dat er gegraven moest worden. Met een beetje heen en weer rommelen, kon de truck weer verder. ?We hebben het gewoon heel goed gedaan,? vond Hoondert, die monteur Wilko Hoefnagels en navigator Jac Gillis een pluim op de hoed zette. ?Wilko doet het perfect met de bandenspanning. Jac doet het geweldig. Die hoef ik geen drie dingen te vragen. En zelf probeer ik ook nog een stukje te sturen en dat lukt ook vrij aardig.?
Met de goede resultaten in de zwaarste etappes kijkt Hoondert met vertrouwen uit naar de laatste drie dagen van de Dakar. De elfde etappe kan een lastige worden, beseft hij. ?Die van vandaag (gisteren, red) kan nog nog wel eens een tikje na geven. Het wordt een kritische voor de banden, met veel stenen. Goed opletten dus, want ik heb maar twee reservewielen bij me en daar moet ik het mee doen.?

E?n momentje van onachtzaamheid op een onschuldig duintje kostte Ton van Genugten, Anton van Limpt en Peter van Eerd anderhalf uur en uitzicht op het podium. Bij vertrek van de tiende etappe was het verschil maar vier minuten. Vandaag is dat drie kwartier. ?Zo stom,? foeterde navigator Anton van Limpt uren later nog. ?Het ging nergens over. We haalden het n?t niet en plof, we stonden vast in het zand.?

Niet zomaar een beetje vast. Muurvast. De Iveco stond tot het chassis in het zand. Geen beweging in te krijgen, bleek toen De Rooy-teamgenoot Federico Villagra een poging deed de truck eruit te trekken. ?We stonden gewoon te vast,? vertelt Van Limpt. Toen trekken niet bleek te werken, zat er nog maar ??n ding op: graven. ?Met twee schopjes en onze handen hebben we anderhalf uur staan graven. De grond zakt onder je voeten vandaan. Letterlijk in dit geval. Iedere schep zand die je weggraaft is frustrerender. We wisten dat we goed in het klassement stonden en we wisten dat we het eerste deel van de proef perfect hadden gedaan. En dan d?t!?
Als vierde geklasseerde startte Van Genugten in de elitegroep van tien motoren, tien auto?s en vijf trucks. Voor Van Limpt was dat een bijzondere uitdaging, omdat de proef nog maagdelijk was, zonder sporen van anderen. Hij bracht het er foutloos vanaf en Van Genugten stuurde de Iveco in een bijzonder veelbelovende tijd naar de CP waar de trucks verplicht een kwartier moesten wachten. ?Het was een chaos in het begin,? zegt Van Limpt. ?We startten tussen de Mini?s en de Peugeots en die gingen bij bosjes de fout in. Op navigatie hebben we in elk geval niets laten liggen en als je de tijd eraf trekt die we hebben staan graven, dan? Ik word er weer boos over als ik eraan denk wat het had kunnen worden. We hadden gewoon de proef kunnen winnen. Maar ?als? telt niet. We moeten het ermee doen.?
Vooraf had het TonTrans-team getekend voor de vijfde plaats. Onmiddellijk, blind. ?Maar als je het podium binnen handbereik hebt, richt je de blik naar voren en dan is het teleurstellend,? zegt Van Limpt. ?Het is geweldig dat onze kopman Gerard de Rooy stevig aan de leiding staat, maar we willen nu zelf ook wat laten zien. Ze zijn al tweede en derde geweest in etappes, we hebben aan winnen geroken. Dat willen we nu toch wel graag een keer meemaken.?
Er is nog drie dagen de gelegenheid voor.

Mammoet Rallysport schrijft geschiedenis met etappe zege

LA RIOJA - Mammoet Rallysport heeft in de tiende etappe van de Dakar Rally geschiedenis geschreven. Pascal de Baar stuurde de Renault naar de overwinning. In een loodzware etappe zorgden de hevige duinen voor een ouderwetse bijltjesdag. ,,We wisten dat we goed in het zand konden presteren. Maar dit hadden we nooit verwacht.??

Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink vierden in de cabine van de Mammoet-truck op weg naar het bivak in La Rioja een klein feestje. ,,We zijn natuurlijk allemaal heel trots en tevreden,?? zegt Pascal de Baar. ,,We wisten wel dat deze truck tot veel in staat zou zijn. Maar dat we konden winnen hadden we natuurlijk nooit verwacht.??

De loodzware tiende etappe van Bel?n naar Rioja werd net als gisteren ingekort. In het laatste deel was een rivierbedding niet begaanbaar. De rallyrijders moesten het zodoende doen met een rit over 244 kilometer. ,,Het was toch een hele zware etappe,?? zo kijkt De Baar terug. ,,We hebben twee Kamazzen op de kop zien liggen. Daarnaast hadden veel teams problemen met de navigatie. De duinen waren vandaag wel erg moeilijk. Het was veruit de zwaarste etappe tot nu toe. Dat blijkt wel uit de uitslag. Anders waren de verschillen nooit zo groot geweest als dat ze nu zijn.??

,,Perfect ploegenspel??

Pascal, Wouter en Martin reden een foutloze en probleemloze proef. ,,Wouter heeft fantastisch genavigeerd. Martin heeft steeds op tijd de juiste bandenspanning weten te vinden. We hebben alle drie keihard gewerkt en gezorgd dat we niet vast kwamen te zitten. We hebben geen lekke banden gehad en vonden steeds de juiste weg. Het was het perfecte ploegenspel,?? aldus een uiterst tevreden De Baar.

De equipe van Mammoet Rallysport eindigde 2 minuten en 36 seconden voor koploper Gerard de Rooy. Airat Mardeev, de winnaar van 2015, moest al 26.06 toegeven. Hans Stacey had ruim 27 minuten meer nodig dan de mannen in de Renault. ,,We wisten voor ons zelf wel dat het er in zou zitten. Ik ben ontzettend blij voor het hele team dat we dat op deze manier ook aan de buitenwacht hebben laten zien. We hebben de trucks zelf ontwikkeld. Het geeft aan dat we op het juiste spoor zitten. We zijn er nog niet, maar dit geeft heel veel vertrouwen voor de toekomst.??

,,Wouter heeft super goed genavigeerd??

Pascal de Baar begon als vijftiende aan de etappe. ,,We hebben onderweg echter niet heel veel andere trucks ingehaald. De meesten zijn verdwaald, die hebben we dus niet eens gezien. Wouter heeft echt super goed genavigeerd. Dat blijkt wel.??

Wouter de Graaff is bezig aan zijn zevende Dakar Rally. Voor de vijfde keer is hij navigator van De Baar. De 40-jarige rallyliefhebber uit Waalwijk vormt de dagzege ook een hoogtepunt in zijn carri?re. De Graaff had als doel om de finish te halen in deze Dakar Rally en de equipe van kopman Martin van den Brink naar een topklassering te loodsen.

Wouter de Graaf maakt nu zelf deel uit van een equipe die op weg is naar een topklassering in de zwaarste rally ter wereld. Pascal de Baar is na de tiende etappe opgeklommen naar de zesde plaats in het klassement. Ook voor De Baar is dat een compleet nieuwe ervaring. ,,Ik heb tot dit jaar nog nooit in de top tien gestaan. Nu pakken we ook nog een etappezege. Ja, het is echt ongelooflijk.??

,,Geen gekke dingen doen??

De komende etappes zal de druk op de schouders van de drie Mammoet-mannen toenemen. ,,De zesde plaats is prachtig. We gaan nu geen gekke dingen doen. We doen gewoon wat we normaal ook doen. Dit gaan we niet zo maar weggeven.??

Vandaag wacht de formatie van Pascal de Baar nog een nieuwe ervaring. De Mammoet-truck moet de dans van de elfde etappe namelijk openen. De winnaar start de volgende etappe namelijk altijd als eerste. ,,Leuk om mee te maken. Maar daardoor laten wij ons niet gek maken.??

?Grote doek voor het bloeden?

Voor Martin van den Brink was de zege van teamgenoot Pascal de Baar een doekje voor het bloeden. ,,Zeg maar gerust een flinke doek,?? aldus de teameigenaar uit Harskamp. ,,Ik ben blij dat we de critici de mond hebben gesnoerd en de mogelijkheden van de truck hebben laten zien. Ik ben blij dat ik bij het team ben gebleven. Dit is heel mooi. Ook de reacties in het bivak zijn leuk. We krijgen veel complimenten en veel teams spreken hun bewondering uit. Dat is leuk om te horen.??

Voor Martin van den Brink en zijn co-piloten Peter Willemsen en Richard Mouw was het een apart gevoel om hun trouwe helpers te zien winnen. ,,Natuurlijk zijn we heel blij. toch hebben we een dubbel gevoel. Het geeft namelijk aan dat het echt onze Dakar had kunnen worden. Helaas is dat niet gelukt, maar dit maakt natuurlijk heel veel goed.??

Voor de 45-jarige Van den Brink is de prestatie niet echt een grote verrassing. ,,Wel dat Pascal de etappe zelfs weet te winnen. maar we wisten dat de truck dit zou kunnen. In Marokko hebben we niet voor niets de Oilibya Rally gewonnen. Vandaag waren er geen excuses. Het was de zwaarste rit en als je die dan wint dan geeft dat de burger weer moed. We zijn op de goede weg. Dat hebben we nu wel bewezen denk ik. Natuurlijk moet je een beetje geluk hebben. Maar in de Dakar Rally is het ook de kunst om te blijven rijden, je materiaal te sparen en niet te verdwalen. Dat hoort bij het spel. Pascal, Wouter en Martin hebben dat vandaag voortreffelijk gedaan. Deze overwinning geeft weer perspectief voor het komende jaar,?? aldus Martin van den Brink.

De Harskamper zal zich ongetwijfeld altijd blijven afvragen wat zijn rol was geweest als hij nog tot het deelnemersveld had behoord. Maar juist Van den Brink weet als geen ander: ?Als en maar...tellen niet in Dakar.?

Hij won de etappe niet, maar Gerard de Rooy is wel de grote winnaar van de tiende etappe van de Dakar 2016. De kopman van Petronas Team De Rooy Iveco sloeg in het klassement een gat van een uur en een kwartier op de nummer 2. Gisteren was dat nog Eduard Nikolaev, maar die kreeg in de beruchte duinen van Fiambal? meer dan drie uur aan de broek, evenals zijn teamgenoot Karginov. ?Ongekende verschillen,? sprak De Rooy verbaasd. ?Kamaz heeft gegokt en verloren.?

Gerard de Rooy was al meer dan een uur gefinisht voordat de eerstvolgende truck zich meldde: Federico Villagra met de andere Iveco Powerstar. Daar weer een half uur achter reed Ton van Genugten zijn Trakker over de meet. En toen kwam er heel lang niks. ?Ik snapte er niks van,? zegt Gerard de Rooy. ?Maar het was wel heel goed nieuws.?
De drie Iveco?s en de Kamazzen van Nikolaev en Karginov waren twee uur voor de andere trucks gestart met de eerste tien auto?s van het klassement. Door deze zogeheten Super Start stonden er geen sporen en moesten de Iveco-navigators Moi Torrallardona, Jorge Companc en Anton van Limpt serieus aan de bak. ?Gewoonlijk zijn er al een aantal auto?s voor ons onderweg, maar nu stonden er helemaal geen sporen,? vertelt Gerard de Rooy. ?De eerste 50 kilometer was het een chaos. Iedereen was aan het zoeken. Op een gegeven moment kwamen we St?phane Peterhansel en Nasser Al-Attiyah tegen die ons tegemoet kwamen rijden. Daarna ging het wel goed.?
Na 107 kilometer moesten de trucks verplicht een kwartier wachten. De Rooy zag daar zijn teamgenoten Villagra en Van Genugten, maar van de twee Kamazzen was niets te bekennen. ?Dat was wel leuk om te zien,? vond De Rooy. Bij de pauze was het nog Villagra die de snelste tussentijd had geboekt, met Van Genugten op 6 minuten en De Rooy op 12 minuten.

Maar na de pauze begon het spel pas goed. ?Het was echt heel moeilijk,? beschrijft De Rooy. ?Lage duinen, maar super zacht zand. Veel afstappen, veel sturen tussen de molshopen. Ik lag bijna op mijn kant. Het ging maar op ?t nippertje goed.? In het laatste stuk naar de finish kreeg hij ook nog twee lekke banden. De eerste werd gewisseld, maar de tweede lieten ze op advies van monteur Darek Rodewald voor wat het was. De Rooy: ?Het was nog 12 kilometer. Wisselen zou meer tijd kosten dan doorrijden. Bij de finish was die band wel helemaal aan gort. De velg ook trouwens.?
De lekke banden van De Rooy waren peanuts vergeleken bij wat de rest tegenkwam. Bij de Powerstar van Villagra ging twee keer de luchtslang kapot. Van Genugten stond anderhalf uur tot de assen in het zand. Een poging van Villagra om de Trakker los te trekken was vergeefs. ?We moesten de truck helemaal uitgraven,? zegt Van Genugten, die zodoende fors tijd verloor.
Weer op weg zag Van Genugten een van de Kamazzen op de kant liggen, maar aangezien die eerder geen enkele aanstalten had gemaakt om de Iveco te helpen, reed Van Genugten er omheen. Aan de finish bleek dat Villagra zo?n 50 minuten was verloren op De Rooy en Van Genugten anderhalf uur.

De trucks die twee uur later waren gestart konden enigszins profiteren - zij hoefden in elk geval niet meer te zoeken naar de weg. Pascal de Baar werd met de Renault de verrassende winnaar van de etappe. Airat Mardeev kwam op ruim 20 minuten met de derde tijd aan de finish. Terwijl zijn teamgenoten uren verloren, kroop de winnaar van 2015 naar de tweede plaats, waar hij tegen een achterstand van 1.15.19 op De Rooy aankijkt. Federico Villagra is de tweede Iveco in de top 3, op 1.32.47 van De Rooy. Ondanks het graafwerk hield Van Genugten de vijfde plaats vast. ?Een geluk bij een ongeluk,? zei Van Genugten. ?Maar ik baal wel. Ik had vandaag op het podium kunnen komen.? Nikolaev maakte een vrije val naar de tiende plaats, waar Pep Vila met zijn Petronas Team De Rooy Iveco op een kwartiertje in zijn nek hijgt.

?Meer dan een uur marge, dat geeft vertrouwen,? zei De Rooy. ?Maar ik blijf wel nuchter: er zijn nog drie specials te gaan. Ik ga geen risico?s meer nemen. De komende drie dagen mag Kamaz wat mij betreft de specials winnen.?