De truck was af en toe niet vooruit te branden. De extreme hitte in de negende etappe van de Dakar kostte Adwin Hoondert vermogen en dat vond hij niet leuk. Maar Hoondert bleef rollen, kwam niet muurvast te zitten in het poederzachte zand, donderde niet van een duin af en bracht zijn truck zonder stukken of lekke banden aan de vervroegde finish. Daar aangekomen sloegen de stoppen even door bij de Zeeuw, die nog helemaal niet wilde stoppen, maar verder wilde. Rijden, hosternokke! Pas toen hij hoorde dat hij de vijftiende tijd had genoteerd - zijn beste klassering ooit - kwam hij tot bedaren.

Hoondert schopte stennis bij het tot finish omgedoopte CP2. Hij had aanvankelijk niet in de gaten dat het de finish was en wilde door in de negende etappe, in de duinen bij Bel?n. ?Ik zat zo in de wedstrijd dat ik misschien wat oververhit reageerde,? gaf Hoondert later toe. ?Maar er was al zo veel ingekort en afgelast. Eerst vanwege regen en nu vanwege de hitte. Nu hebben we eindelijk zand, dan wil ik rijden ook.?
Dat het loeiheet was, wist Hoondert ook wel. Hij had onderweg de motorrijders zien martelen in het zware zand en begreep het uiteindelijk ook wel. ?In het hokje was het ook niet te harden zo warm,? vertelde hij. ?Ik denk dat mijn overall wel tien kilo weegt van het zweet. Bij ons was het water ook op. Die motorjongens hebben maar een paar liter bij zich. Daar doen ze een half uurtje mee met dit weer in deze omstandigheden.?
Door de hitte leverde de truck van Hoondert aardig in aan vermogen. Om te voorkomen dat de temperatuur te hoog werd, moest Hoondert het gas los laten. ?Ik wil niet boven de 110 graden komen, want dan zegt ?ie plof. Maar het is niet leuk als ze je met 120 voorbij komen in een rivierbedding waar je met 85 doorheen hobbelt.?
Toch legde het behoudend rijden Hoondert geen windeieren, bewees hij met de vijftiende plaats. Hij pakte tijdwinst in het zand, waar de snelheden toch al lager liggen, en voorkwam dat hij stil kwam te staan met problemen. ?Er stonden er zo veel met ellende. Jongejongejonge? Wij glipten er overal tussendoor, soms letterlijk slalommend tussen de trucks en de jeepjes die stil stonden. De duinen waren geen enkel probleem. Ik heb een keer of vier moeten terugsteken, maar dat stelt niks voor. Dat kost geen tijd. Maar juist daarom vond ik het jammer dat het al klaar was.?

Voor het eerst deze Dakar zat Maurik van den Heuvel vloekend in de truck. De negende etappe was een prachtige proef, daar niet van. Maar net als een dag eerder kon Van den Heuvel de voordelen van zijn Torpedo niet benutten doordat opnieuw de turboslang was gescheurd. Met de zeventiende tijd hield Van den Heuvel de schade beperkt, maar met de wetenschap dat hij tussentijden had gereden die goed waren voor de vierde tot zesde plaats, baalde hij flink.

Van den Heuvel had zich al voorgenomen zich in te houden en op safe te rijden, maar wist ook dat de snelheid van de DakarSpeed-Scania goed was en dat hij met zijn Torpedo in de kleine duintjes rond Bel?n een voordeel had. In de eerste 60, 70 kilometer zag hij her en der concurrenten vast staan in het zand en lekke banden wisselen, wat opnieuw een bevestiging was dat hij met voorzichtigheid spekkoper kon worden. ?De turbo sparen, de banden sparen en blijven rollen,? was het mantra in de cabine.
?Dat ging uitstekend,? zegt Van den Heuvel. ?Maar na 80 kilometer begon het weer te sissen en viel de druk weg. W??r die turboslang geklapt. Ik dacht dat ik gek werd. Ik kon niet harder dan 80 km/u. Voor duintjes waar ik gewoonlijk z? overheen fluit, moest ik twee, drie keer aanzetten om met de grootste moeite boven te komen. Toen liep er ook nog een band af, doordat we de banden zo zacht mogelijk hadden gezet om toch maar te blijven rollen in het mulle zand. Toen was ik het echt zat.?
Tot zijn verbazing en ook wel vreugde zag Van den Heuvel bij CP2 ineens een finishvlag staan, die hij pas 100 kilometer verder had verwacht. Vanwege de hitte had de organisatie de proef ingekort. ?Dat was een geluk bij een ongeluk,? zei de DakarSpeed-rijder. ?Gewoonlijk had ik ervan gebaald, want het was een fantastische proef. Maar nu was ik wel blij. Het was al spannend genoeg of de turbo het zou houden; nog eens twee uur had ik niet echt zien zitten. Bovendien was ik net ingehaald door de drie MAN?s (Versluis, Stacey en Huigevoort) en dus wist ik dat ik dik tijd ging verliezen. Nu bleef de schade beperkt.?
Van den Heuvel maakt zich wel zorgen over de tiende etappe, in de duinen bij Fiambala. Dat zijn serieuze duinen en de hitte zal het zeker niet gemakkelijker maken. ?Er moet dus wel een oplossing gevonden worden, want ik kan het niet gebruiken dat in die duinen weer de turboslang eraf klapt. Als dat gebeurt en ik vast kom te staan in een duinpan, sta ik er de volgende ochtend nog. Ik maak me daar wel zorgen over. We kunnen het niet testen, dus wat voor oplossing er ook komt, het m?et in ??n keer goed zijn.?

De negende etappe van de Dakar moest vanwege de extreme hitte met 100 kilometer worden ingekort, maar Jan en Ben van de Laar en Dolf Huijgens merkten pas dat het warm toen ze bij de finish de raampjes opendraaiden. Lang leve de airco! Het was in de duinen bij Bel?n zeker geen overbodige luxe. Met zekerheid is het niet te zeggen, maar het is goed mogelijk dat de airco bijdroeg aan het uitstekende resultaat: veertiende in een megazware etappe.

Toen de equipe-Van de Laar het bij de finish hoorde, sprongen ze bijna een gat in het dak van de cabine. ?Helemaal geweldig,? vond Jan van de Laar. ?Het was 180 kilometer zand en in het zand voel ik me als een vis in het water. Het was zwaar, een echte Dakaretappe, maar dat mocht ook eindelijk wel eens en het was ook best goed te doen.?
De duinen in de omgeving van Bel?n zijn niet hoog, maar het zijn er wel veel en ze zijn geniepig, met steile afstappen, scherpe hoeken, wat pollen hier en daar. ?Uitdagend,? vond Van de Laar ze. ?Maar waar we vooral op hebben gewonnen is, denk ik, de navigatie. Onze Ben heeft het weer super gedaan. Er waren moeilijk te vinden waypoints bij, waar drie uur straftijd op stond als je ze miste. We zagen overal auto?s en trucks rondjes rijden om te zoeken en wij reden er in ??n streep naar toe. Dat is lekker scoren.?
Van de Laar prees zich gelukkig met de keuze om airco in te bouwen in de truck waar vorig jaar nog Frits van Eerd mee reed. De luxe voorziening betaalde zich in de negende etappe uit. ?Je levert iets in op vermogen, maar je wint veel aan fitheid, comfort en concentratie,? stelde Van de Laar. ?Van misselijkheid of vermoeidheid door de hitte hebben wij geen last. We hadden niet eens in de gaten dat het zo heet was. We waren dan ook verrast toen we bij CP2 kwamen en daar bleek dat het de finish was. We hadden onderweg wel gezien dat motorrijders zaten te drinken in de schaduw, maar dat het zo heet was is volledig langs ons heen gegaan.?
De airco komt in de tiende etappe ook nog van pas. Die gaat door de beruchte duinen van Fiambala en daar zou het volgens de berichten minstens zo heet zijn als in Bel?n. ?Op die duinen heb ik het wel zitten,? zei Van de Laar. ?Dus ik hoop dat het allemaal doorgaat.?

Hans Stacey is er goed ziek van. In de negende etappe van de Dakar Rally verloor de EVM-coureur meer dan een uur. Daardoor zakt hij in het klassement naar de zevende plaats. De achterstand op klassementsleider Gerard de Rooy liep op tot 1.24.08. Een afgebroken schokbreker op 40 km in de proef was deze keer de oorzaak van de ellende. Ook Peter Versluis en Marcel Huigevoort verloren tijd. Versluis door een lekke band op een onmogelijke plaats, Huigevoort doordat hij bij Stacey stopte om te helpen.

Als een paar dagen op rij wil het maar niet lukken bij Hans Stacey. Als het geen klapband is, zijn het aanlopende remmen of een kapotte schokbreker, zoals in de negende etappe. De pech achtervolgt Stacey dusdanig, dat hij aan zichzelf begint te twijfelen. ?Ik begrijp het niet en ik weet niet waar ik het moet zoeken. Dat is minstens zo frustrerend als de hele dag op halve kracht moeten rijden. Het was zo?n mooie, zware proef. Ik heb me zitten verbijten. Op een pittig stuk dacht ik: ?hier had ik in z?n acht overheen moeten vliegen, in plaats van in z?n vijf hobbelen?. Serieus doorrijden ging echt niet.?
Het ging mis op zo?n 40 kilometer in de special, een lus door de duinen bij Bel?n. Stacey en zijn crew waren goed op weg en hadden twee Kamazzen en teamgenoot Peter Versluis bijna ingehaald. ?Maar toen brak de schokbreker rechtsachter af en die sloeg door de band. We hadden pas in de gaten dat dat het was, toen we net met veel moeite - in de hitte en het zachte zand - de band hadden gewisseld.?
Een poging om de schokbreker te wisselen, mislukte doordat ze de bout niet los kregen. ?Toen hebben we het met spanbanden vastgezet,? verhaalt Stacey. ?Daar konden we in elk geval mee rijden, maar niet ideaal. Grote gaten, bochten die ik anders op 100 kilometer per uur zou nemen: dat ging allemaal niet. Het weer rijdend krijgen kostte drie kwartier, maar het niet kunnen doorrijden kostte ook weer tijd.?
Stacey realiseerde zich dat de kans om op het podium te komen klein is nu. ?Een uur maak je niet goed,? weet hij. ?Dan moet er voor je al van alles gebeuren. Zeg nooit nooit, maar ik ga ervan uit dat een topklassering me vandaag door de neus is geboord.?
De top 5 is echter nog niet uit beeld en Peter Versluis heeft nog wel kans op het podium. Hij verloor weliswaar drie kwartier in de duinen en zakte naar de vijfde plaats, maar op slechts acht minuten van de nummer 3. Marcel Huigevoort verleende assistentie bij Stacey en bleef de rest van de dag achter zijn kopman rijden. Dat leverde hem toch nog een veertiende plaats op in zowel de etappe als het klassement.

Frank Tilburgs had zich geen betere instructeurs kunnen wensen dan Dakarveteranen Hans Bekx en Eimbert Timmermans. In de negende etappe slaagde Tilburgs met de achttiende plaats met vlag en wimpel voor het praktijkgedeelte van de spoedcursus duinen, dankzij de theorie van Bekx en Timmermans die hij goed in zijn oren had geknoopt. ?Ze hadden gezegd: ?Vooruit of achteruit dat doet er niet, maar altijd recht naar beneden?. Anders was ik er vast op de kant vanaf gekukeld.?

Tilburgs was bovenop een duin in een benarde positie terecht gekomen. Hij, navigator Hans van Limpt en monteur Gijs van Uden wisten dat ze bovenop een waypoint moesten aftikken. Beneden zagen ze trucks rondjes rijden, op zoek naar een manier om boven te komen. ?Daarom besloten wij om het zo te proberen. Maar op een gegeven moment werd het wel heel smal. Ik moest zo behoedzaam rijden dat we bijna stil stonden en de truck begon te hellen. Als je iets niet moet doen in de duinen, is het stilstaan, was me verteld.?
Veel keuze had Tilburgs niet. Vooruit ging niet, achteruit ging niet. Dus maar naar beneden, vol gas en zo recht mogelijk, want anders kiept de truck om. ?Dat was wel even spannend,? vertelt Tilburgs. ?Het was nieuw voor mij, dus ik was heel blij met wat Hans en Eimbert me hadden verteld. Ik had het anders niet geweten. Door om het duin heen te rijden en er langs de andere kant op te rijden, hebben we dat waypoint ook nog gehaald. Precies zoals we voor ogen hadden.?
Dat was voorafgaand aan de negende etappe de afspraak die Tilburgs, Van Limpt en Van Uden samen hadden gemaakt. ?Op het missen van een waypoint staat een straftijd van twee uur,? wist Tilburgs. ?Dus was de afspraak om rustig te rijden, goed te navigeren en zo in elk geval niet onnodig tijd aan onze broek te krijgen. Ze hadden gezegd dat het bijltjesdag zou worden, dus we waren gewaarschuwd. Inderdaad zagen we al binnen een kwartier hele hordes auto?s en trucks in de problemen staan.?
Het team van Tilburgs Truck Parts trok zich er weinig van aan. Voor de achtste etappe had ook al iedereen geprobeerd debutant Tilburgs schrik aan te praten - dat het nu echt zwaar zou worden - maar ook daar was hij zonder grote problemen doorheen gehobbeld. Een kapot gereden velg kon in de neutralisatie worden gewisseld en twee keer kwam hij niet in ??n keer boven op een hoge bult. ?Maar verder was het supergaaf. Het begint nu op Dakar te lijken, maar ik laat me niet bang maken. Wat heb ik daaraan? Als een ander er doorheen kan komen, kunnen wij dat ook. Ik laat het allemaal op me af komen, ik let goed op en ondertussen vinken we elke dag een etappe af.?
De negende etappe was wel ietsje ingekort, zo?n 100 kilometer, omdat vooral de motorrijders in de problemen kwamen door de extreme hitte. ?Het was bij ons in de cabine ook boven de 45 graden,? zegt Tilburgs. ?We zaten te zwemmen in de overall. Het was bijna niet bij te drinken. Soms zijn we bewust even gestopt om te drinken. Voor ons had het nog best 100 kilometer meer kunnen zijn, maar ik snap het wel. We hebben ze ook gezien, hele bosjes motorrijders op apegapen. Maar het is wel jammer: eerst wordt er van alles afgelast vanwege regen, nu weer vanwege hitte. Ik hoop wel dat de tiende etappe gewoon doorgaat. De duinen van Fiambala. Daar proberen ze me ook allemaal bang voor te maken??

Gerrit van Werven zat de hele week al op zand te wachten. Dat gejakker over die snelle paden hoefde niet zo voor hem. Onze kracht ligt in het zand, zei Van Werven steeds. Met een 23ste en 25ste plaats in de zandetappes, bewees de chauffeur van de Rainbow-truck zijn gelijk. Niet alleen Van Werven genoot van het zand, ook navigator Gerrit Zuurmond en monteur Klaas Kwakkel hadden het prima naar hun zin.

Het samenspel in de cabine was cruciaal in de achtste en negende etappe in de omgeving van Bel?n. Navigatie was lastig en luisterde nauw, de hoge temperaturen en het zachte zand vroegen uiterste alertheid van de monteur. En een stukje kunnen sturen was in de duintjes en door de rivierbeddingen ook wel een pre. ?Het ging hartstikke leuk,? vond Klaas Kwakkel, voor wie het de eerste keer is. ?Het was ook voor mij hard werken vandaag en vooral heel goed opletten. Ik denk dat veel mensen niet weten dat de monteur juist in dit soort etappes ook een belangrijke taak heeft: opletten dat de motor niet te heet wordt, de bandenspanning regelen en de temperaturen in de gaten houden en ingrijpen als het te warm wordt. De motor heeft wel een paar keer de 100 graden aangetikt, maar dan is het een kwestie van Gerrit een seintje geven, zodat hij de snelheid kan aanpassen.?
Technische problemen had de Rainbow-truck niet, of het moet zijn dat schakelen wat stroef ging tegen het einde van de ingekorte etappe. ?Komt niet door de hitte,? zegt Kwakkel. ?Eerder door wat slijtage.?
Door op tijd de banden af te laten rolde de Rainbow-truck zonder problemen langs auto?s en trucks die vast stonden in het mulle zand. ?We hebben nog een andere truck los getrokken zelfs,? vertelt Kwakkel. ?We hebben zelf ook een paar keer even vast gestaan, maar konden er gemakkelijk en op eigen kracht uit komen.?
Ook het samenspel tussen Gerrit van Werven en Gerrit Zuurmond is goed. ?Hij luister goed,? lacht navigator Zuurmond. ?Twee keer moest Gerrit even stoppen, omdat ik twijfelde. Dan moeten we even herori?nteren en kijken we samen. Dat kost misschien een paar minuten, maar dat is beter dan maar doorrijden.? Het navigeren op kompaskoers ging Zuurmond goed af. ?Ik had ook goed mijn huiswerk gedaan. Er stond 2 uur straftijd op het missen van een waypoint. Dan weet je al dat ze goed verstopt liggen. Maar we hebben alles gehaald.?

In de op papier zwaarste etappe van de Dakar de negentiende tijd rijden. Dat had Vick Versteijnen niet voor mogelijk gehouden. De negende etappe, een lus door de duinen bij Bel?n, was voor veel klassementsrijders een heel hoge horde, maar Versteijnen reed er, bijgestaan door navigator Frank van Weerdenburg en monteur Andr? van der Sande, bijna fluitend doorheen. ?Dit had ik echt niet verwacht.?

Het resultaat was een mooie opsteker voor het team TopTrucks. In de achtste etappe hadden ze door een kapotte turbo een uur verloren. Het onderdeel werd in rap tempo vervangen door de eendrachtige samenwerking van het trio. ?Een geoliede machine,? omschreef Versteijnen zijn crew. ?Dat was het toen we op de proef stonden te sleutelen aan de turbo, maar nu in de duinen ook weer. Daar hebben we veel door gewonnen. Als je als 31ste start en je komt met de 19de tijd over de streep, heb je het goed gedaan. Daar ben ik best trots op.
?Iedereen heeft perfect zijn werk gedaan,? zegt Versteijnen. ?Andr? hield de temperatuur en de bandenspanning in de gaten en zorgde steeds precies op tijd dat de bandendruk goed was. We zijn overal in ??n keer boven gekomen, zelfs op de heel steile klimmen. En Frank heeft super scherp genavigeerd en troefde als debutant zelfs ervaren navigators als Charly Gotlib af. Er was een punt waarbij we onlogisch links omhoog moesten. Frank wist zeker dat het goed was, dus dan vertrouw ik daar op. En jawel: helemaal goed. Terwijl anderen dus nog rondjes aan het rijden waren en wij zodoende in ??n keer heel veel tijd goed konden maken. Als zoiets goed gaat, gaat alles lachend.?
De hitte en het hele zachte zand waren nieuw voor Van Weerdenburg en Van der Sande, maar Versteijnen kon bogen op zijn ervaring van vorig jaar. ?Ik heb vorig jaar wel geleerd hoe ik moet blijven rollen in dit mulle zand. Onderweg hebben we goed opgelet waar anderen de fout in gingen. We hebben er zat gezien die lek waren gereden, stukken hadden of hartstikke vast stonden. Dan ben je gewaarschuwd. Allemaal blijven drinken was ook een belangrijke les van vorig jaar. Het was ontiegelijk heet, maar we hadden er geen van drie?n echt hinder van. Ik begrijp dat ze voor de motorrijders de proef met 100 kilometer hebben ingekort, maar van mij had het best door mogen gaan.?

,,Zie je wel! Ik zei gisteren toch dat het vandaag wel eens onze dag kon worden.?? Pascal de Baar kon zijn vreugde vanavond niet op. Vanuit het bivak in Bel?n struikelde de enthousiaste Mammoet-coureur bijna over zijn woorden. ,,Het was een geweldige dag voor ons.??

Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink hielden de truck van Mammoet Rallysport uitstekend in bedwang en parkeerden de Renault met een elfde dagklassering in het servicepark. Dat resultaat was bovendien voldoende voor een terugkeer in de top tien van het algemeen klassement.

,,We schoten weer prima uit de startblokken,?? aldus De Baar. De vaandeldrager van Mammoet Rallysport moest in de openingsfase het goed gevoel even laten voor wat het was. ,,We reden lek. Dat was jammer. In de bush-bush reed ik over een stok en die prikte de linker achterband lek.??

De Mammoet-equipe liet zich door het oponthoud niet uit het veld slaan. ,,Nee,zeker niet. Je moet in dat geval niet bij de pakken neerzitten. Je weet dat iedereen wel iets meemaakt. Wij zijn dus vol goede moed verder gegaan en haalden al snel de ??n na de ander in.??

De Mammoet-rallyformatie in de Renault kwam dinsdag volledig tot wasdom in het mulle zand. ,,Het was erg warm en we kregen pittige stukken zand te verwerken. Maar dat vinden we juist leuk. Daar gaan we voor naar de Dakar Rally,?? aldus een tevreden Pascal de Baar.

,,Ik wilde graag verder??

De negende etappe in de Dakar Rally 2016 eindigde net als onder andere de proloog en de eerste etappe ook weer anders dan gepland. De etappe werd ongeveer halverwege stilgelegd. De omstandigheden waren te zwaar. Volgens de organisatie kwamen te veel deelnemers in de problemen in het mulle zand en de temperatuur van rond de 40 graden. ,,Voor de motorrijders was het inderdaad te gek. Maar ik vind dat wij wel verder konden.?? Op het vierde meetpunt wilde De Baar dan ook van geen stoppen weten. ,,We reden zo?n mannetje, die met een rode vlag stond te zwaaien, bijna van zijn sokken. Ik wilde graag verder, maar hij dwong ons tot stoppen. Het was was wel zwaar, maar zoals het hoort. Dat is namelijk de bedoeling van een Dakar Rally.??

De tijd op het vierde waypoint betekende tevens het eindstation. De Baar en zijn manschappen hadden ruim 36 minuten achterstand op winnaar Gerard de Rooy. ,,Als we er tien minuten aftrekken voor de lekke band dan waren we achtste geworden. Natuurlijk weten we dat andere teams ook van alles meemaken. Het geeft echter aan dat het met de snelheid wel goed zit,?? aldus een tevreden De Baar.
In het algemeen klassement openden De Baar, De Graaf en Roesink de deur naar de top tien. De achterstand op nummer 9, de Tsjech Jaroslav Valtr in de Tatra, bedraagt nog geen anderhalve minuut. ,,Die gaat er ook nog aan,?? aldus de uiterst gedreven Pascal de Baar.

?Asfaltrockers zingen een toontje lager?

In de Dakar Rally spelen de duinen en het zand nu tijdelijk een hoofdrol. De asfaltrockers zingen dan ook nadrukkelijk een toontje lager. De ?echte woestijnratten? komen in deze etappes naar boven. ,,Het is duidelijk dat er nu andere rijders een hoofdrol spelen dan in het begin op de WRC-proeven. In dit soort etappes worden de verschillen gemaakt. In de duinen kun je namelijk veel meer winnen dan op de rallypaden waar alleen maar snoeihard wordt gereden. Voor ons is het zeker een voordeel. Hier voelen we ons thuis.??

?Samenwerking met Wouter en Martin kan niet beter?

De sterke opmars door de duinen en het mulle zand geeft Mammoet Rallysport alle reden om met genoegen uit te kijken naar de dag van morgen. ,,We verheugen ons zeker op de etappe van woensdag,?? zo maakt Pascal de Baar de ambities duidelijk. ,,We zitten goed in ons vel. Het team functioneert geweldig. De samenwerking met Wouter en Martin is perfect. Dat kan echt niet beter.??

De ervaren Dakarrijder uit Beekbergen heeft het strijdplan voor de 278 kilometer lange proef van woensdag al gereed. De Mammoet-equipe gaat zich niet verstoppen. ,,Aanvallend rijden is een te groot woord, maar we willen zeker agressief rijden. Als we geen lekke banden krijgen dan verwacht ik de top tien positie te kunnen handhaven. Ik hoop zelfs de komende dagen nog iets op te schuiven naar plaats negen of acht. Je weet namelijk dat er nog wel iets gaat gebeuren in de top van het klassement.??

Het was heet, het was zwaar, het stuiterde en het stonk verschrikkelijk in de cabine van de Iveco van Ton van Genugten. Ondanks al die complicerende factoren stuurde Van Genugten zijn truck als een speer door de duinen van de negende etappe van de Dakar. Op de finish van de wegens extreme hitte ingekorte proef bleek bij slechts 3.59 te zijn verloren op zijn kopman en de winnaar van de etappe, Gerard de Rooy. Van Genugten noteerde daarmee de tweede tijd.

Laat hij nu net een minuutje of drie, vier zijn verloren toen hij in de openingsfase van de special even vast kwam te zitten? Van Genugten moet er hard om lachen. ?Ongelooflijk. Als, als, als? Maar dat telt niet. We hebben wel vastgezeten en dat heeft de rest van de proef in mijn hoofd gezeten. Ik heb heel behoedzaam gereden om te voorkomen dat het nog eens zou gebeuren, maar het was behoorlijk stuiteren. Het was ontzettend zwaar. Door de hitte was het zand super zacht. We hebben de 50 graden Celsius wel aangetikt vandaag. Verschrikkelijk, wat was het heet. Ik snap wel dat ze de proef hebben ingekort. Ik was ook blij dat ik de rode vlag zag.?
Niet alleen omdat het zo heet was. De lucht in de cabine was niet te harden, als gevolg van buikkramp bij navigator Anton van Limpt. De enige manier om de kramp enigszins te verlichten, was door zijn darmen letterlijk te ontlasten. ?De kramp werd steeds erger naarmate we meer klappen kregen in de wedstrijd,? vertelt Van Limpt. ?Van monteur Peter van Eerd kreeg ik pillen, maar die werkten niet. Na een uur met tranen in de ogen van ellende kon ik niet anders dan het maar laten gaan, om de druk van mijn buik te krijgen. Ik ben zelden zo blij geweest dat ik de finishvlag zag.?
Het ongerief kwam op een uiterst ongelukkig moment, aangezien de navigatie in de duinen bij Bel?n heel moeilijk was en nauw luisterde. Waypoints waren op verschillende manieren te bereiken, maar geen daarvan was eenvoudig. ?Er lag er ??n op een duin, dat leek een soort dijk,? vertelt Van Genugten. ?We zijn bovenop blijven rijden. Dat was niet de gemakkelijkste weg, maar wel de snelste. We zaten precies goed.?
De tweede tijd in de etappe leverde de TonTrans-equipe forse winst op in het klassement. Daarin staan Van Genugten, Van Limpt en Van Eerd nu vijfde, op 45.02 van Gerard de Rooy. Het verschil met Peter Versluis op de vierde plaats bedraagt slechts 1 minuut.

Met een goede nacht achter de rug konden we vandaag er voor gaan zitten. 285 loodzware kilometers voor de boeg in een zengende hitte van Argentini?. Het Topteam met super monteurs hadden de trucks er weer top bij staan. Hulde aan deze bikkels!

Op papier en aan de uitslagen te zien was de negende etappe van de Dakar een fijne rit voor Gerard de Rooy. In de praktijk was het dat niet. ?Een zeldzaam heftige special,? noemde De Rooy de lus in de duinen bij Bel?n. De Rooy stuurde zijn Iveco Powerstar foutloos door het poederzachte zand, in nauwe samenwerking met navigator Moi Torrallardona en monteur Darek Rodewald. Daarmee won hij niet alleen de etappe, maar sloeg hij in het klassement een gat van bijna een half uur op naaste concurrent Eduard Nikolaev. Teamgenoot Federico Villagra klom naar de derde plaats in het klassement.

?Vette winst,? concludeerde de kopman van Petronas Team De Rooy Iveco tevreden. ?Maar het ging niet vanzelf. Het was z? warm en het zand was z? zacht; het was soms echt te gortig. Het is terecht dat de etappe is ingekort en dat de finish op CP2 is gelegd, anders waren er zeker doden gevallen.?
Ook bij de Iveco-equipes sloeg de hitte toe. Anton van Limpt, navigator van Ton van Genugten, en Jorge Companc, de copiloot van Federico Villagra, kregen tijdens de etappe buikkramp van de hitte. Villagra moest een paar keer stoppen om Companc wat te ontzien.
Zowel Van Genugten als Villagra kwam in het begin van de special kort vast te zitten in het zachte zand. Dat kostte Van Genugten ?een minuutje of drie, vier?. De equipe finishte knap als tweede, met een verschil van 3.59 op De Rooy?. ?Eigen schuld,? grinnikte Van Genugten. ?Gelukkig is het bij die vier minuutjes gebleven. Het gaat wel van het ene uiterste naar het andere. Een paar dagen geleden werden etappes ingekort omdat het stortregende, nu omdat het te heet is. Dat was het ook wel. De 50 graden Celsius hebben we vandaag wel gehaald.?

De concurrentie van De Rooy verloor al verloor al vroeg in de special tijd. Op CP1 bedroeg de achterstand van de Rus Nikolaev (bij de start derde in het klassement op acht minuten, al 17.39. Peter Versluis, met een verschil van 6.29 tweede in het klassement, was daar door De Rooy op 11.29 gezet. De enige die het tempo van De Rooy enigszins kon bijbenen was teamgenoot Van Genugten. Hij was ook de enige die bij de finish iets op De Rooy was ingelopen. De andere verschillen waren alleen maar groter geworden. Versluis kwam op 35 minuten binnen, Nikolaev op 19.
?Waar zij hebben vastgezeten of lek reden, konden wij doorrijden,? vertelt De Rooy. ?De bandenspanning was overal precies goed, dus complimenten aan Darek, en ook qua navigatie is het super gegaan. Moi heeft prima werk geleverd. Maar ??n keer hebben we even getwijfeld. Ik zag de uitgang niet, maar de andere twee wel.?

Etappe 9 werd vooraf bestempeld als de zwaarste en beslissende van deze Dakar, maar De Rooy blijft ondanks zijn riante voorsprong voorzichtig. ?In principe mogen we dit niet meer weggeven, maar morgen wordt ook nog een pittige, met een massastart en duinen. Een half uur ben je zo kwijt.?
In het klassement staan nu drie Iveco?s (van de vier) in de top 5. Federico Villagra staat derde, op 41.24 van De Rooy. Van Genugten steeg dankzij het uitstekende resultaat van vandaag naar de vijfde plaats op 45.02 van zijn kopman. Het verschil met Peter Versluis op de vierde plaats bedraagt slechts 1 minuut. Pep Vila moest een paar plaatsen prijsgeven. Op ruim 3 uur van De Rooy staat de Spaanse equipe nu dertiende.

Dit keer met een deelnemer die al uitgevallen was zelfs, als ik het allemaal goed begrijp.

[url]https://twitter.com/liderendeportes/status/686911398346006528[/url]