Stress en frustratie dreigden even de overhand te nemen in alle drie de EVM-trucks. In de achtste etappe van de Dakar, een proef van 394 kilometer tussen Salta en Bel?n, ging van alles en nog wat mis. Peter Versluis was de grote verliezer van de dag, die hij begon met een voorsprong van 5.31 en afsloot met een achterstand van 6.29 minuten op concurrent Gerard de Rooy. Aanvankelijk was het verschil nog groter, maar de tijd van Versluis werd na een protest gecorrigeerd, waardoor hij niet 19 minuten verloor, maar ?slechts? 12.

Het begon in het eerste deel van de proef al met een Kamaz die weigerde opzij te gaan. De Russen hadden duidelijk als teamstrategie dat de als tweede gestarte Airat Mardeev als stopper fungeerde voor de als eerste gestarte Eduard Nikolaev. ?Mardeev reed voor geen meter door en negeerde maar liefst elf sentinels voordat ik er langs kon,? foeterde Versluis. ?Daar hebben we protest tegen aangetekend, want dat is echt schandalig. Als de jury daar niets aan doet, heeft het hele sentinelsysteem geen nut.?
Toen Versluis de Rus eindelijk voorbij was - en inmiddels Gerard de Rooy in zijn kielzog wist - kreeg hij een lekke band. Het wisselen ging niet soepel. ?Daar hebben we acht, negen minuten mee verloren.? Gehaast om de achterstand in het tweede deel, na een geneutraliseerde zone, in te halen, bleek navigator Marcel Pronk twee startkaarten in zijn handen geduwd te hebben gekregen. ?We stonden te wachten en zagen ineens een Kamaz in ons tijdslot wegrijden,? vertelt Versluis. ?Klopte helemaal niks van.? Na wat bombarie te hebben geschopt, mocht Versluis alsnog vertrekken. Later op de avond werd zijn tijd gecorrigeerd. ?Dat scheelt, maar het neemt niet weg dat we te veel tijd zijn verloren. Ik had rekening gehouden met een paar minuutjes, maar dit had ik niet verwacht.?
Ook Hans Stacey verloor tijd, bijna een kwarier. Bij hem waren de stressfactoren van mechanische aard: een blokkerend wiel linksvoor en een weigerende bandenaflaat rechtsachter. Vanwege het blokkerende voorwiel stond Stacey in de neutralisatie vier keer stil en kwam hij (weer) bijna te laat bij de start van het tweede deel van de proef. ?Stress, haast, geen tijd willen verliezen en weer gedonder met de remmen: dan ben je met te veel andere dingen bezig dan met de rally.? Toen bij de eerste duintjes bleek dat het bandenaflaatsysteem (waarmee de luchtdruk in de banden aangepast kan worden) rechtsachter niet werkte, was het lastig rijden voor Stacey. ?Met drie banden op 3 bar en eentje op 6 bar is het niet lekker rijden. Jammer. Het was wel een proef voor mij.?
In het klassement bleef de schade beperkt. Stacey staat daarin vierde, op bijna 21 minuten achter De Rooy. ?Niemand heeft een probleemloze Dakar,? wist Stacey. ?Wij niet - dat is duidelijk -, maar anderen ook niet. Het kan morgen weer helemaal anders zijn.?
In MAN nummer 3 ontstond frustratie om een Tatra die Marcel Huigevoort in de weg reed. ?Ik kwam er maar niet langs. Ik zou mijn stuur hebben opgevreten, maar aan rustig blijven heb ik meer,? wist Huigevoort. ?Even later, in het tweede deel van de proef, stond ?ie met een lekke band. Het is niet aardig, maar we hebben er toch even om gelachen.?
De eerste keer met de MAN in het mulle, losse zand en de duinen, viel Huigevoort niet mee. Hij maakte de beginnersfout om de luchtdruk van de banden te weinig aan te passen en kwam met veel te harde banden niet door het zand. ?Dat was niet zo slim,? erkende hij. ?Toen we de banden wel hadden afgelaten, vlogen we er doorheen. Na 100 kilometer hadden we aardig wat concurrenten te pakken.? Huigevoort had het geluk dat de controleurs aan de finish een paar grensgevalletjes in snelheidszones door de vingers zagen, waardoor hij wegkwam met een waarschuwing in plaats van een tijdstraf. Met de veertiende tijd in de etappe en de vijftiende plaats algemeen was hij tevreden.

Etappe 8 was een echte Torpedo-dag, maar Maurik van den Heuvel kon niet voluit profiteren van dat voordeel. Een scheurtje in de slang van de intercooler, waardoor de turbo te heet werd, maakte dat hij op eieren de laatste 130 kilometer van de 394 kilometer lange proef aflegde. ?Ik heb elke 25, 30 kilometer even over het dashboard geaaid en ons Scaniaatje heeft ons netjes naar de finish gebracht,? vertelde Van den Heuvel opgelucht.

Een sissend geluid deed alle alarmbellen bij de DakarSpeed-crew rinkelen. Toen duidelijk was, dat de intercoolerslang was gescheurd, koos Van den Heuvel het zekere voor het onzekere en liet het gas los. ?Dat heeft vijf tot acht minuten gekost, maar liever zo dan dat die slang eraf was geschoten. Dan hadden we daar een uur gestaan.?
Het was wel jammer, want Van den Heuvel ging als een speer. In het eerste deel van de proef tussen Salta en Bel?n zat hij lang in het stof van een MAZ, maar die kon hij 50 kilometer in het tweede deel pakken. ?In de duintjes waren we fors sneller. Dat ging zo fijn met de Torpedo. Ook in de rio?s, waar het anders bonken en klappen was geweest, merk je het voordeel van achter de as zitten. Dat scheelt zo veel.?
Van den Heuvel stuurde zijn Scania in ruim vijf uur door de special, om met de twaalfde tijd te eindigen, 34.29 achter Gerard de Rooy, die het voordeel van zijn torpedo wel volledig wist te benutten. In de proef en ook in het klassement zag Van den Heuvel Pep Vila voorbij. Dat betekende dat Van den Heuvel nu elfde staat, op minder dan een minuut van de top 10.

De achtste etappe van de Dakar was ?geen grapje?, volgens Adwin Hoondert. Gaar gebeukt liet hij zich uit zijn truck zakken in het bivak in Bel?n, na 394 kilometer proef, waarvan zo?n 230 kilometer door rio?s met stenen, over geniepige duinen en vooral een heleboel zandbultjes waardoor de truck - en de bemanning - flinke klappen maakten. ?De inhoud van de koelkast vloog door de cabine,? zegt Hoondert. ?Kun je nagaan wat een jump dat was.?

Het was een middagje hotseknotsen door de Argentijnse woestijn, maar hotseknotsen is toevallig iets waar Adwin Hoondert best goed in is. Al hotseknotsend reed hij de negentiende tijd in de etappe, waardoor hij in het klassement in de top 20 terecht kwam. ?We hebben deze Dakar nog niet veel klappen gehad, maar dit was een beste etappe,? pufte de Zeeuw aan de finish. ?En net als je denkt dat je best hard door die rommel aan het beuken bent, komt er zo?n Astana-Tatra langs gedenderd. Goeiedag zeg.?
Hoondert was al lang blij dat hij in het tweede deel van de etappe weer volle bak kon gaan. In het eerste deel - een WRC-proef, dus zijn terrein - was een luchtleiding lek geraakt, waardoor alle druk wegviel. ?Geen koppeling, geen bekrachtiging, geen remmen: niks. Zo hebben we 40, 50 kilometer gesukkeld. Even wachten tot er weer wat druk was en dan kon ik weer iets. Nog een geluk dat het begin super goed ging, zodat we nog zeventiende, achttiende lagen bij de neutralisatie. Daar hebben we het snel gefikst en konden met een verlies van een minuutje of drie verder in deel 2.?
Daar ging Hoondert het duel aan met onder anderen Pascal de Baar. Iedere keer als De Baar Hoondert had ingehaald, kwam er weer een gelegenheid waarbij Hoondert De Baar kon passeren. ?Hij kwam een duintje niet op en ik bonkte er zo links langs in ??n keer naar boven. Daarna kwam hij weer voorbij, en op het volgende bultje ging het precies hetzelfde: hup, zo er langs. Zo hebben we lekker met mekaar in de clinch gelegen.?
Een stuk harder rijden maakt het voor het materiaal wel zwaarder, merkt Hoondert. Er gaat wat meer kapot en er slijt wat meer. ?Op de rustdag hebben de mannen de truck goed onderhanden genomen. Er breekt wel eens wat af, maar niets cruciaals. Alleen de remmen, die moeten elke dag worden vervangen. Harder rijden betekent ook harder remmen.?

De rustdag kwam voor Jan van de Laar precies op het goede moment. Met een frisse truck, waaraan alles wat provisorisch gerepareerd was weer goed gerepareerd was, kon hij beginnen aan de achtste etappe. Een etappe die veel vroeg van het materiaal en waarin je dus maar beter kon vertrouwen dat alles heel bleef. Het leverde Van de Laar een keurige 22ste tijd op, waardoor hij in wat wordt aangekondigd als de koninginnenrit van de Dakar op zijn eigen plaats van start kan.

Op de rustdag was alles opgelost wat opgelost moest worden. In de taaie achtste etappe, van Salta naar Bel?n, liep de truck volgens Van de Laar ?als een zonnetje?. Het eerste deel van de 394 kilometer lange proef was lastig voor de trucks en Van de Laar kon de auto soms maar net door de smalle canyons wurmen. ?Het was motortrialen voor trucks,? vertelde Van de Laar. ?Er lagen rotsblokken op het pad; ik moest bijna op twee wielen om er langs te komen. Best spannend, maar ook wel leuk.?
In het tweede deel van de etappe, na een stuk verbinding, hadden de broers Jan en Ben van de Laar en hun monteur Dolf Huijgens het helemaal naar de zin. Zand, zand, nog meer zand, rio?s met stenen. Het was vooral voor navigator Ben een uitdaging geweest, omdat het overwegend navigatie op kompaskoers was. ?Maar Ben had zijn huiswerk goed gedaan,? complimenteerde Jan zijn broertje. ?We hebben niet ??n keer moeten zoeken en we hebben geen waypoint gemist. Het ging perfect.?
Die 22ste plaats is een prettig uitgangspunt voor etappe 9, meent Van de Laar. Die etappe staat namelijk aangekondigd als de zwaarste van deze Dakar. ?In zo?n etappe wil je niet achteraan starten,? verzekerde Van de Laar. ?Ik ben heel blij dat we weer een paar plaatsen zijn opgeschoven en dat we nu weer rijden op een positie waar we volgens mij thuishoren.