BEL?N - ,,Ondanks behoorlijke tegenslag ging het uitstekend vandaag.?? Pascal de Baar kijkt met gemengde gevoelens terug op de achtste etappe. Een lekke band en een verstopt brandstoffilter speelde de Mammoet Rallysportformatie in de Renault-truck behoorlijk parten.

De equipe kwam met een 16e plaats op zak aan in het bivak van Bel?n. ,,Niet slecht, maar er had veel meer in gezeten,? aldus de rallyrijder uit Beekbergen. In het klassement biedt de huidige dertiende stek nog volop perspectief voor de komende dagen. De Baar en zijn manschappen hebben laten zien dat de Renault over voldoende snelheid en kracht bezit om zich in de duinen te laten gelden. ,,De gang zit er wel in, dat geeft hoop.??

,,Eerste deel begon rampzalig??

,,We hebben een enorme inhaalrace moeten rijden,?? aldus Pascal, net nadat hij met Wouter de Graaff en monteur Martin Roesink de klassementsproef van 394 kilometer heeft afgesloten.
,,De proef bestond uit twee delen. Het eerste deel begon voor ons rampzalig,? zo blikt De Baar nog even terug. ,,We startten tussen de auto?s en hadden enorm last van al het stof. Binnen 20 kilometer raakte ik een soort speer die uit een rotswand stak. De hele rechter voorband werd daardoor opengereten.??

?Nieuw record bandwisselen?

Voordat de truckers dus goed en wel op weg waren konden de mannen van Mammoet aan de slag. ,,We hebben de band in 11 minuten verwisseld. Dat is voor ons een nieuw record. Maar dat betekende wel dat we weer tussen langzamer verkeer terechtkwamen. Tot aan het einde van het eerste deel van de proef hebben we daar last van gehad. maar we haalden toch nog veel concurrenten in.?? De Baar klokte op het eerste meetpunt een 44e tijd. De opmars was bij het einde van het eerste deel van de proef goed voor een 24e klassering.

Na de neutralisatie waren De Baar en zijn manschappen vol goede bedoelingen om de tijdschade verder te repareren. ,,We begonnen vol goede moed aan het tweede deel. Opeens merkten we dat we geen vermogen meer hadden. De brandstofdruk was volledig weggevallen. We hadden nog iets van 0,2 druk. Normaal heb je 7. Het brandstoffilter zat verstopt. Het gekke is dat ik al zo?n voorgevoel had. Er gebeurt bij mij altijd wel iets net na de rustdag. Vreselijk dat het ook vandaag zo was.??

Stoppen was geen optie voor de Mammoet-formatie. ,,Als je stopt ben je de pineut,?? aldus De Baar. ,,Stoppen doen we pas als de truck het echt niet meer doet. We hebben hebben op de stuurgedeeltes heel veel terrein goed moeten maken. Op de snelle stukken verloren we weer terrein. Waar de concurrenten bijvoorbeeld met 140 km per uur door een rivierbedding reden moesten wij het doen met 60, 70 km per uur.??

,,We zijn nu echt moe??

De technische tegenslag gaf de truckers in de rood-zwarte Renault wel extra moraal. ,,Als we een bergje op moesten verloren we weer tijd. Door scherp te sturen en laat remmen hebben we dat weer goed kunnen maken. Wouter heeft super scherp genavigeerd. Martin was constant bezig met de spanning van de banden aan te passen aan de omstandigheden. We hebben keihard gewerkt vandaag. We zijn nu ook echt moe,?? aldus Pascal de Baar op weg naar het bivak.

In het bivak van Bel?n kunnen de monteurs van Mammoet Rallysport zich nog wel even uitleven. ,,We hebben geen grote problemen. De truck is verder echt perfect. Naast het brandstoffilter en de gebruikelijke zaken moeten de mannen vanavond nog wel even proberen om de Renault weer aan te kleden,?? aldus een lachende Pascal de Baar. ,,We hebben al het plastic van de bak gereden. Ja, dat moet gemaakt worden, want zonder dichte bak mag je niet rijden. Maar dat is geen probleem. Morgen staat de truck er weer als nieuw bij.??

Vandaag wacht de truckers een uitdagend rondje in de omgeving van Bel?n. De proef heeft verschillende ondergronden in petto en ook voor de navigators ligt er een schone taak in het verschiet. ,,We hebben vandaag gezien dat het met de snelheid wel goed zit. We zijn dan niet helemaal tevreden over het resultaat, maar het geeft zeker hoop voor de komende dagen,?? aldus Pascal de Baar.

De achtste etappe van de Dakar leverde Gerard de Rooy dubbele winst op. De kopman van Petronas Team De Rooy Iveco pakte zowel de etappeoverwinning als de leiding in het klassement. De Rooy was zelf verrast met zijn zege en vooral met de verschillen van 2.35 op Eduard Nikolaev en 5.23 op Andrey Karginov. ?Het was een typische proef voor Kamaz,? zei De Rooy. ?Ik reed op zo min mogelijk tijd verliezen, dat ik zo veel tijd zou winnen, had ik niet verwacht.?

De 394 kilometer lange etappe tussen Salta en Bel?n bestond uit twee delen. In het eerste deel, een WRC-achtig terrein, zat De Rooy geruime tijd in het stof van Peter Versluis, die als klassementsleider was vertrokken. ?Ik zat vlak achter Versluis toen hij lek reed, kort voor de geneutraliseerde zone.? De Rooy kwam met een voorsprong van 28 seconden op Nikolaev bij de neutralisatie.
Het eerste deel was een kolfje naar de hand van Federico Villagra en Ton van Genugten, die met respectievelijk de vijfde en vierde tijd de neutralisatie in reden. Van Genugten reed er ruim 25 kilometer in het stof van de Kamaz van Karginov voordat hij er eindelijk langs kon. ?In het tweede deel van de proef kwam Karginov ons weer voorbij,? zegt Van Genugten. ?Ik dacht eerst dat het een helikopter was die ik in mijn ooghoeken zag, maar het bleek een Kamaz. Niet te geloven hoe hard die mannen jagen.?
In het tweede deel van de proef kwam de Iveco Powerstar van Gerard de Rooy uitstekend tot zijn recht. Het was bonken over kamelengras en door rivierbeddingen met veel stenen, waardoor de trucks behoorlijke klappen maakten. De Rooy had geen idee hoe hij reed in vergelijking met de concurrentie. ?Ik kon Mardeev inhalen, nadat hij me lange tijd ophield, maar tussen Nikolaev en mij zat een auto. Ik kon hem niet zien en wist dus niet wat het verschil ongeveer was. We hebben zo hard mogelijk gas gegeven. Pas aan de finish werd duidelijk dat ik had gewonnen en ook nog een de leiding in het klassement had gepakt. Heel apart, want dit was een typische Kamaz-proef en ik had zeker gedacht dat ??n van hen zou winnen.?

Met zijn etappezege nam De Rooy de leiding in het klassement over van Peter Versluis, die 19 minuten verloor. De Rooy heeft een voorsprong van 7.58 op Nikolaev en 13.29 op Versluis. Federico Villagra is de tweede Iveco in het klassement op de zesde plaats, 24.39 achter De Rooy. Ton van Genugten, negende in de etappe, staat op 41 minuten zevende. Pep Vila stuurde zijn Trakker naar de elfde tijd en klom in de ranglijst naar plaats 10, zodat alle vier de Petronas Team De Rooy Iveco?s nu in de top 10 staan.

Gerard de Rooy is zeer ontevreden over het verloop van de Dakar Rally, onder meer door de gevolgen van het noodweer in Zuid-Amerika. Halverwege staat de Nederlander tweede in het klassement van de trucks.
"Deze rally is helemaal niet zoals ik me had voorgesteld. Voor niemand niet", zegt De Rooy in gesprek met NU.nl.

Bij daglicht het roadbook kunnen doen, is Ben van de Laar deze week nog niet vaak gelukt. De broertjes Van de Laar en hun monteur Dolf Huijgens liepen door uiteenlopende problemen van zowel fysieke als technische aard in drie dagen tijd een forse achterstand op. Daardoor staan ze op de rustdag in Salta, halverwege de Dakar, niet op de plaats waar ze hadden gehoopt. ?Maar nu komen de duinen,? weet navigator Ben van de Laar. ?Hopelijk kunnen we daar een paar uur van onze achterstand goed maken op de concurrentie.?

Het roadbook goed voor elkaar hebben lijkt voor de achtste etappe een belangrijk ingredi?nt voor succes te worden. Ben van de Laar ziet tenminste een heleboel punten voorbij komen die nieuw en uitdagend zijn. ?Dat is het sausje van de nieuwe wedstrijddirecteur Marc Coma,? denkt hij. ?Doordat de eerste week er op het laatste moment ingelegd moest worden, nadat de start in Peru niet doorging, komt dat nu pas tot uiting. Dit roadbook zit heel anders in elkaar dan de afgelopen week.?
Wat Van de Laar vooral opvalt is dat er veel op cap wordt gereden en dat die kompaskoers nogal eens wisselt. ?Op cap rijden is moeilijk,? legt hij uit. ?Je hebt immers alleen de richting die je ongeveer moet zien aan te houden, maar in de duinen kun je nooit exact op die koers rijden. Het komt aan op gevoel, goed opletten, de kilometerstanden strak bijhouden en de chauffeur zo precies mogelijk sturen door constant aan te geven welke richting hij moet aanhouden. Voor de navigatie wordt het de komende dagen een serieuze uitdaging.?
Maar dat is aan Ben van de Laar wel besteed. Hij kijkt uit naar de duinen. ?Vorig jaar zijn we daar goed doorheen gekomen en toen bleek ook wel dat dit me goed ligt. Ik heb er wel zin in. Als het goed gaat, kunnen we hopelijk wat terugpakken van de uren achterstand die we hebben opgelopen.?
In de etappes 4, 5 en 6 liep het niet lekker bij de equipe-Van de Laar. In 4 werd chauffeur Jan overvallen door hoogteziekte en zat hij meer dood dan levend achter het stuur. In 5 en 6 kostten kapotte turbo?s veel sleutelwerk. Voorafgaand aan etappe 7 werkten de monteurs tot 7 uur ?s ochtends door om alles weer in orde te krijgen. ?De mannen hebben een superprestatie geleverd,? complimenteert Ben de servicecrew. ?Voor ons was het ook heel fijn om op pad te kunnen met de gedachte dat de truck goed was. Dat gaf zo veel meer rust. We konden eindelijk weer meters maken.?
Een nacht doorwerken in Uyuni betekende ook dat de monteurs in Salta nog iets van een rustdag konden pakken. Dat was wel nodig ook, want door de lange verbindingen tussen de bivaks en de korte nachten wegens veel sleutelwerk, was de eerste week van de Dakar voor de monteurs misschien wel zwaarder dan voor de wedstrijdcrews. ?Het is een hele opgave geweest voor de assistentie,? weet ook Ben. ?Ze zijn in Uyuni tot 7 uur ?s ochtends bezig geweest en moesten toen nog eens bijna een etmaal rijden naar Salta, waar ze ook weer meteen aan de gang zijn gegaan. Petje af. Dankzij hen zitten we nog in de race.?

Het middagdutje dat Maurik van den Heuvel zichzelf gunde op de rustdag in Salta werd ruw verstoord. De monteurs van DakarSpeed wisten niet hoe ze het hadden toen ze de turbo van de Scania preventief wilden vervangen. ?Daar was niks preventiefs meer aan,? zegt Van den Heuvel. ?Hele stukken waren weggesmolten. Ik schrok me rot. Het is een wonder dat die turbo heel is gebleven.?

Dat de snelheid en de hoogte van de afgelopen dagen een risico met zich meebrachten voor de turbo was iets wat Van den Heuvel zich goed had gerealiseerd. Hij nam regelmatig gas terug om het onderdeel te sparen. ?Maar je wilt ook voorin blijven meedoen en nog net even die Kamaz pakken,? vertelt hij. ?We zagen wel dat de turbo heet werd, maar dit had ik niet verwacht. Middenin de wedstrijd neem je soms bewust een risicootje. Godzijdank is het allemaal goed gegaan, want een kapotte turbo in de proef kost je minstens een uur. En het staat allemaal zo dicht bij elkaar. We staan nu achtste, maar het verschil met plaats 12 is amper vijf minuten. E?n foutje en je kukelt uit de top 10.?
De gesmolten turbo gaf Van den Heuvel behoorlijk de kriebels. Zeker met in het achterhoofd dat er een paar pittige dagen aankomen, waarin ongetwijfeld verschillen worden gemaakt. Zijn achtste plaats is allerminst zeker. ?Er gaat zeker wat gebeuren in de top 10,? blikt hij vooruit. ?Het zou me verbazen als er niet minstens een paar uit gaan. Het gaat echt zo hard, niet normaal. Dat er nog geen op de kop hebben gelegen in de eerste week vind ik al verbazend. Op een proefje van 300 kilometer pakken die mannen zo een kwartier op ons. Dat is echt veel.?
Aan de andere kant: de duinen en de rio?s die op het programma staan, liggen Van den Heuvel en zijn team wel. ?We zullen zeker een tandje terug moeten om de turbo te ontzien. Als we in de top 10 willen blijven, moeten we de risico?s beperken. Maar de afgelopen jaren hebben we gezien dat we in de duinen goed meekunnen, dus we gaan er voor.?

Vick Versteijnen had op de rustdag in Salta tijd om samen met zijn vriendin, zijn vader en zijn schoonvader even te gaan buurten bij Team De Rooy. De TopTrucks-coureur wilde toch wel eens weten hoe het er bij zo?n topteam aan toe gaat. ?Nu ik zelf ook wat verder naar voor rijd, ben ik daar wel benieuwd naar,? zei Versteijnen. ?Maar ik zie dat het qua hoeveelheid werk niet veel verschilt van bij ons.?

In het TopTrucks-kamp werd hard gewerkt op de rustdag. De truck van Versteijnen had niet heel veel te lijden gehad van de eerste Dakarweek, maar met het oog op de pittige komende dagen met duinen op het menu moest er toch een heleboel gebeuren. ?Nieuwe remvoeringen, een nieuwe turbo - die bleek stiekem toch behoorlijke opdonders te hebben gehad - en nieuwe sensors in de banden,? somt Versteijnen op. ?In de duinen is het extra belangrijk om te weten wat de druk en de temperatuur in de banden is.?
Zo lastig en heftig als de eerste week van de Dakar vorig jaar was voor Versteijnen, zo soepel en plezierig is het deze keer. Met een 22ste plaats in het klassement goed de TopTrucks-equipe aardig mee. ?Het is zoveel leuker nu,? merkt Versteijnen. ?Ik dacht dat ze het voorin zwaar hadden, maar nu ik zelf verder naar voren zit, besef ik pas hoe zwaar het achterin is. Een wereld van verschil. Met de duinen voor de boeg ben ik dolgelukkig dat ik niet meer achteraan zit, waar je alleen maar diepe sporen en kapot gereden pistes tegenkomt, die het allemaal nog moeilijker maken dan het al is.?
De eerste uren zal het weer aftasten worden in de duinen. Het is immers alweer een jaar geleden. Maar Versteijnen maakte op de rustdag een strijdplan samen met navigator Frank van Weerdenburg en monteur Andr? van der Sande en is goed voorbereid op de tweede week van de Dakar. ?De truck staat er weer goed bij en Frank is de hele dag bezig geweest met het roadbook. Een goede samenwerking is in de duinen heel belangrijk en die is goed. Niet van het eenmaal gekozen spoor afwijken is het plan, want als je dat doet ga je dolen en dat moeten we niet hebben. De eerste week was het zwaar voor de assistentie, maar de komende week wordt het zwaar voor ons. Het wordt erop of eronder.?

Als leider in het truckklassement had Peter Versluis een drukke rustdag. Dat er zo veel op hem af zou komen in die positie, had hij niet verwacht. Soms moest hij zichzelf even in de arm knijpen: was het allemaal wel waar? Maar dan moest hij het volgende interview alweer geven, wat hem opnieuw de bevestiging gaf: het was waar.

Om de druk en de verwachtingen niet te hoog op te voeren, had Versluis vooraf niet hardop uitgesproken wat hij zelf wel dacht: dat het EVM Rallyteam met de sterk doorontwikkelde truck podiumwaardig is. ?Als je dat vooraf van de daken schreeuwt, geloven ze je toch niet,? zegt Versluis in Salta. ?Dan kun je het maar beter eerst laten zien. Dat hebben we gedaan, zowel Hans Stacey als ik.?
Toch is de positie van Versluis als klassementsleider ook voor hemzelf een verrassing. Hij is er immers een jaar tussenuit geweest, wegens zakelijke verplichtingen aan zijn bedrijf Veka, en hij had gedacht dat hij de eerste Dakarweek nodig zou hebben om in het ritme te komen. ?We hebben getest in Marokko en dat ging fijn, maar testen is heel anders dan de Dakar. Maar het rijden verleer je niet en nu blijkt ook dat als je gewoon je gezonde verstand gebruikt en rustig blijft, je een heel eind komt. Ik zit vanaf de eerste dag in het ritme en heb geen moment het gevoel gehad dat het alweer twee jaar geleden was. En waar ik zie dat anderen het na een week wat moeilijker beginnen te krijgen, word ik juist elke dag sterker. Het gaat steeds beter.?
Niet alleen de MAN en Peter Versluis zijn in topvorm, ook navigator Marcel Pronk en monteur Artur Klein zitten in de flow. ?We hadden het erover op de verbinding naar Salta, na afloop van de zevende etappe. Ik heb nog niet ??n dag tegen de limiet gereden. Dus ik wilde weten wat Marcel en Artur ervan vonden: gaan we er een schepje bovenop gooien en wat harder proberen te rijden, of niet? We waren het er alle drie over eens dat we dat wel aandurven en ook aank?nnen. We zijn vastbesloten onze leidende positie te verdedigen.?
De marge van ruim 5 minuten is niet groot, maar Versluis denkt dat het net genoeg kan zijn. ?De komende dagen in de duinen worden beslissend. Ik mag iedere dag een paar minuutjes verliezen. De laatste paar dagen wordt het weer echt mijn terrein, dus als we deze eerste dagen kunnen consolideren, ziet het er goed uit. Ik ben in elk geval niet bang voor de duinen. We hebben allemaal genoeg ervaring en de truck is goed genoeg om daar goed doorheen te komen. Ik heb er een goed gevoel over.?

Richting de top 20 komen. Dat was de doelstelling van Adwin Hoondert voorafgaand aan de Dakar van 2016. Op de rustdag in Salta is hij daarin geslaagd. Hoondert bezet de 21ste plaats in het klassement en is daar tevreden mee. Door wat akkefietjes in etappe 7 is hij al blij dat hij de rustdag heeft gehaald. De monteurs van het Hoondert Rallyteam hadden in Salta de handen vol.

Het had niet veel gescheeld of Hoondert had in de zevende etappe, de laatste voor de rustdag, niet alleen zijn klassering maar zijn hele Dakar verspeeld. Door een kapot stuurhuis op 20 kilometer in de 336 kilometer lange proef was het werken geblazen. En dat op 4700 meter hoogte. ?Alsof je twaalf uur achtereen in de sportschool zit,? pufte Hoondert.
Met het kapotte stuurhuis was het nog niet gedaan. De berghellingen gingen zo steil naar beneden dat de remmen overhit raakten en bij de finish van het eerste deel van de proef sloegen de vlammen eruit. ?Het was dat toeschouwers on erop attent maakten. Daardoor konden we er uit en het blussen. Maar dat was wel schrikken. Het had heel anders kunnen aflopen. Vraag maar aan Martin van den Brink en Bernhard ten Brinke... Voor het vervolg van de proef was het lastig, want het bleef dalen. We kunnen gelukkig de rembalans van binnenuit verstellen, dus we hebben alles op de voorkant gezet en ik heb zo veel op de motorrem gedaan.?
Op de snelle paden speelde navigator Jac Gillis goed in op de situatie door de notes net iets eerder door te geven, zodat Hoondert de tijd had om te handelen. ?Maar twee keer heb ik toeren moeten uithalen omdat ik het niet op tijd aangeremd kreeg. Daar kwam mijn rally-ervaring echter uitstekend van pas: ik heb de truck overdwars gegooid en zo kwamen we er keurig doorheen. Die rally-ervaring heeft me deze Dakar al een paar keer gered.?
Het is ook juist die ervaring waaraan Hoondert zijn klassering heeft te danken. In de typische WRC-proeven scoorde hij het best. ?Laat dat maar aan me over,? grinnikte hij. ?Ik heb minder vermogen met mijn DAF?je en zeker op hoogte kom ik minstens 200pk tekort ten opzichte van anderen, maar op rijtechniek maak ik veel goed. Bij het ontbijt voor de zevende proef zei Gert Huzink nog tegen me dat ik hem binnen een kwartier wel kon verwachten. Nou, ik heb hem de hele dag niet gezien, haha. En Huzink heeft toch 1100pk onder de motorkap van de Tatra liggen.?
Het is met dat soort deelnemers dat Hoondert zich meet. ?Naar de topteams kijk ik niet. Daar kan ik toch niet aan tippen. Ik kijk wel naar wat mijn kompanen, zoals Vick Versteijnen, Jan van de Laar, Aart Schoones, doen. En van dat rijtje sta ik er vooralsnog het beste voor. Verder stijgen, de top 20 in, zou leuk zijn, maar als dat gebeurt zal het niet in de eerste plaats aan mezelf liggen. De komende dagen wordt het donders zwaar en lastig, dus als ik deze klassering een beetje kan vasthouden, ben ik al meer dan tevreden.?

In het bivak van Salta staan Team De Rooy en Tilburgs Truck Parts gebroederlijk naast elkaar. Dat geeft de broers Anton en Hans van Limpt de gelegenheid om even bij te praten, want in de eerste week van de Dakar is het daar nog niet veel van gekomen. Anton is als navigator in de truck bij Ton van Genugten uren vroeger binnen dan Hans, die navigeert bij Frank Tilburgs.

Ze doen feitelijk hetzelfde, rijden dezelfde routes, maar navigeren in een truck vooraan is toch heel anders dan in een truck wat verder naar achter. ?Ik merk dat ik dit jaar nog scherper moet navigeren dan andere jaren,? vertelt Anton. ?De snelheden liggen aanzienlijk hoger. Tijd om rustig om me heen te kijken of te kletsen onderweg, is er niet meer. Het gaat continu vol gas. Ik sla tegenwoordig vaak notes over en geef alleen nog de belangrijkste aan. Ton kan zich daardoor ook beter concentreren op het rijden. Op dit niveau fungeert de navigator - ik dus - ook als coach voor de chauffeur. Ton en ik zijn inmiddels zo goed op elkaar ingespeeld, dat we samen steeds sterker worden.?
Voor Hans is het, net als voor zijn chauffeur Frank Tilburgs, de eerste Dakar. Alles is nieuw. Voorafgaand aan de Dakar heeft Anton hem uitgebreid ingelicht. ?Anton heeft er al zes gedaan, dus die weet wat ik kan verwachten. Daar hebben we veel over gepraat en ik merk dat ik daar veel aan heb,? zegt Hans. ?Ik moet toegeven dat ik de eerste week zwaarder had verwacht, maar misschien het wel goed om er zo beter in te komen. Er zijn veel overeenkomsten met wat ik gewend ben in de gewone rally?s, maar je komt ook iedere dag nieuwe dingen tegen. Een dag foutloos afsluiten geeft veel voldoening.?
Zorgen over elkaar maken de broers Van Limpt zich niet. Daar is geen tijd voor - ieder heeft het al druk genoeg met de eigen wedstrijd - maar denken aan wat er mogelijk allemaal zou kunnen gebeuren, maakt het er ook niet beter op. ?We hebben veel samen gereden in gewone rally?s. Dan zit je samen in de auto en ben je daar ook niet mee bezig, terwijl we toch genoeg hebben meegemaakt,? zegt Anton.
Voor Hans met Frank Tilburgs is het klassement niet zo belangrijk. Voor Anton met Ton van Genugten wel. ?We staan redelijk goed, met achter ons een gat van een uur,? zegt Anton. ?Maar onze taak blijft in de eerste plaats ondersteunend, dus als we moeten stoppen en veel werk hebben, kan het zo weer anders zijn. In de zevende etappe was het best een zware dobber om te moeten stoppen bij Federico Villagra, een van onze kopmannen. Was dat niet nodig geweest, dan hadden we de etappe kunnen winnen. De voorsprong die we hadden opgebouwd was daar groot genoeg voor. Maar het is niet anders.?

De equipe Tilburgs stopte onderweg ook al een paar keer om assistentie te verlenen, al lag daar bij hen geen teamstrategie aan ten grondslag. ?Het is onze eerste Dakar,? zegt Tilburgs. ?Wij moeten nog krediet opbouwen. In gewone rally?s is het ieder voor zich, maar in de Dakar kom je alleen met elkaar aan de finish. Je hebt elkaar nodig. Het is ook leuk om anderen te helpen. We bouwen met al die teams een band op en dat is best een bijzondere ervaring.?
Het klassement heeft Tilburgs al uit zijn hoofd gezet. Dat was aanvankelijk wel lastig. ?Competitie zit in mijn bloed. Maar in mijn eerste Dakar moet ik niet te veel willen. Daarvoor hebben we te weinig ervaring. Dakar rijden leer je alleen in de Dakar en we leren elke dag. De rustdag halen is een doel wat we nu hebben gehaald en op de 28ste plaats is dat helemaal niet gek.?

Het begin van de rustdag van de Dakar was even behelpen voor de mannen van het Rainbow Truckteam. De servicetruck arriveerde pas in de ochtend in Salta, doordat wegen waren afgesloten na de hevige regenval in Argentini?. Van een goede nachtrust na afloop van de zevende etappe was dus geen sprake voor Gerrit van Werven, Gerrit Zuurmond en Klaas Kwakkel. ?Maar dat halen we wel in,? vertrouwde Gerrit Zuurmond.

De Rainbow-truck was zelf ook niet al te vroeg in Salta. De zevende etappe ging op zich wel goed, maar de steile hellingen in combinatie met gladheid door regen, hagel en zelfs sneeuw waren aanleiding om het kalm aan te doen. ?Ik hou daar helemaal niet van,? bekende navigator Gerrit Zuurmond. ?Ik zat ?m best te knijpen. Dus hebben we het tempo omlaag geschroefd en zijn we op het gemak naar de finish gehobbeld. Wij rijden op aankomen, niet op het klassement.?
Het hoogteverschil van ruim 3000 meter dat in de zevende etappe werd overbrugd was voor het trio in de cabine een grote opluchting. Per meter dat het naar beneden ging, werd de stemming beter. ?Dan merk je toch hoe groot de invloed van de hoogte is. Het vreet energie. Bij het minste of geringste ben je buiten adem,? zegt Zuurmond. ?Gerrit (van Werven) had er veel last van en die zag je met de minuut opknappen. Het werd allemaal een stuk plezieriger toen we weer beneden waren.?
De eerste week is voor de Rainbow-mannen zonder al te veel problemen en dus naar tevredenheid verlopen en het team kijkt uit naar de tweede week. ?We hebben de risico?s beheersbaar weten te houden en dat hopen we te blijven doen. Het zou de komende twee, drie dagen, met duinen op het programma, een stuk moeilijker moeten worden,? weet Zuurmond. ?Vorig jaar zijn we in de duinen uitgevallen, maar dat speelt nu niet meer echt mee in de hoofden. We weten welke fouten we hebben gemaakt en we zijn een stuk verder daarin. De truck is goed, wij zijn goed op elkaar ingespeeld en we doen geen gekke dingen. We hebben er alle vertrouwen in.?

SALTA - ,,We hebben vandaag alles gegeven. Ik heb flink van mij afgebeten. We reden met de bek aan het stuur.?? De adrenaline spoot de mannen van Mammoet Rallysport net na de finish van de zevende etappe nog om de oren. Een 14e dagklassering en een 11e plaats algemeen stemde Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink meer dan tevreden.

,,Meer zat er echt niet in,?? aldus Pascal net na het passeren van de finish van de proef. ,,We hebben echt alles gegeven om een goed resultaat te behalen. Het grootste probleem voor ons is dat we veel vermogen verliezen op grote hoogte. Dat gebeurde vandaag ook.??

De etappe van Uyuni naar Salta was een hele onderneming. Naast 480 kilometer aan verbindingsroute moest er ook nog 336 kilometer tegen de klok gereden worden. De special stage werd bovendien in twee delen gesplitst.
Op weg naar Argentini? kwamen Pascal de Baar, Wouter de Graaff en Martin Roesink weinig of geen problemen tegen. De formatie van Mammoet Rallysport reed opnieuw een vrij stabiele etappe. Met de uiteindelijke 14e tijd konden de Renault-rijders dan ook prima leven. ,,Ja, dat is een goede klassering. Hoewel er misschien wel iets meer in had gezeten,?? aldus de gedreven De Baar.

Het team van Mammoet Rallysport opende furieus. ,,Onze start was ongekend. Binnen 25 minuten hadden we de twee Tatra?s van Ardavichius en Vratny al te pakken. Ook Huigevoort in de MAN kregen we in het vizier. We gingen in die fase als een speer.??

,,Op grote hoogte verliezen we 200 pk??

De Mammoet-truck moest vervolgens de bergen in en daar liet Pascal de Baar noodgedwongen een steekje vallen. ,,Het is niet anders, maar op grote hoogte komen we tekort. We verliezen misschien wel 200 pk aan vermogen.??

Aan het einde van het eerste deel van de klassementsproef kwam De Baar mede door het gebrek aan snelheid in de ijle lucht nog achter de MAN van Huigevoort terecht. Dat werkte als een rode lap op de bekende stier. ,,Ja, dat gaf ons een extra stimulans om in het tweede deel eens flink van ons af te bijten. We reden met ?de bek aan het stuur? en dan zijn we op ons sterkst. Binnen 20 minuten hadden we de MAN te pakken. We reden lekker en besloten gewoon door te stampen.??

Pascal de Baar voegde de daad bij het woord en zonder problemen eindigde het trio in de truck van Mammoet Rallysport als 14e. Volgens De Baar heeft de Renault geen krimp gegeven en kan de serviceploeg zich opmaken voor een echte rustdag. ,,We rijden met dezelfde set banden. Er is helemaal niets mis met de truck. We hebben alleen paar setjes remblokken verbruikt. De monteurs kunnen vandaag de truck in alle rust prepareren voor de etappe van maandag. Ik schat wel dat we een nieuwe remvoering nodig hebben.??

Op weg naar het bivak in Salta (,,We moeten nog 300 kilometer voor we ?thuis? zijn???) had De Baar geen enkele reden tot klagen. ,,We zijn zeer positief. De truck is echt goed. We hebben niet op 100% gereden, omdat we natuurlijk wel verantwoord moeten blijven rijden. Maar binnen de mogelijkheden hebben we alles eruit gehaald.??

,,We hopen in de duinen onze slag te slaan??

Na de rustdag, die volgens de handelaar uit Beekbergen wel geschrapt had mogen worden (,,We kunnen het hele jaar toch uitrusten..??) liggen er zeker nog kansen voor de formatie in de Renault. ,,Volgende week rijden we op normale hoogte. De truck is uitstekend en we gaan de duinen in. Dat geeft ons veel vertrouwen.??
De Baar, De Graaf en Roesink kijken vooral uit naar het avontuur in de ?zandbak?. ,,We hebben inmiddels al 11 jaar ervaring in de duinen,?? aldus Pascal, die aan zijn twaalfde Dakar Rally bezig is. ,,We hebben bovendien dit jaar een geweldig bandenaflaatsysteem. Daar verwacht ik heel veel van. Dat systeem is echt super en nog nooit zo goed geweest. We hopen in de Atacama-woestijn en de duinen dan ook onze slag te slaan.??

De vreugde in de cabine van de Mammoet Rallysport kende zaterdagavond dan ook geen grenzen. ,,We moeten nog een paar uurtjes rijden en dan zijn we in het bivak. Ik denk dat ik dan maar even op bezoek ga bij Michel Bacou en onze Franse vrienden. Dan drinken we met het Franse Renault-team een Ricard. Dat hebben we na een heftige week wel verdiend.??

Wouter de Graaff kan talenten tonen

Maandag trekt het Dakar-circus verder. De stoet trekt dan van Salta naar Belen. Naast een verbindingsstuk van 372 kilometer wacht een special stage van 392 kilometer. Niet alleen de duinen zullen maandag een scherprechter zijn. Ook voor de navigators wacht een pittige klus. De organisatie heeft laten weten dat in deze rit de waypoints (verplichte controlepunten) niet voor het oprapen liggen. Voor de 40-jarige Wouter de Graaff een uitgelezen kans om in zijn zevende Dakar Rally zijn navigatietalenten te tonen. De Graaff is voor de vijfde keer de ?wegwijzer? voor de Pascal de Baar in de Dakar Rally.

Bij het ingaan van de geneutraliseerde zone in de zevende etappe van de Dakar leek zich een daverende sensatie te voltrekken. Ton van Genugten noteerde de snelste tussentijd van de dag. Maar in de laatste 100 kilometer van de etappe moest Van Genugten zijn kansen op de etappezege opgeven, omdat het teambelang voor ging en hij moest stoppen om teamgenoot Federico Villagra te helpen bij het wisselen van een band.

De lekke band kostte Van Genugten 9 minuten en dus zijn kans om de etappe te winnen. ?Het is jammer dat we moesten stoppen om Federico te helpen, want we gingen als een speer,? zei Van Genugten. ?Maar dat is wel onze belangrijkste taak: Gerard en Federico helpen als dat nodig is. We konden hem niet laten staan. Weten dat we in staat zijn om een etappe te winnen, is super. We hebben ons uitstekend vermaakt.?
Van Genugten ging als dertiende van start en had binnen 20 kilometer al de eerste te pakken. Bij kilometer 50 liet Maurik van den Heuvel de TonTrans-equipe netjes passeren en voor het einde van het eerste deel van de proef gingen er nog twee Tatra?s aan. Dat deze proef Van Genugten goed lag was eerder al gebleken: op hetzelfde traject, maar dan de andere kant op, werd hij een paar dagen geleden derde. Nu kwam Van Genugten aan de finish met de snelste tussentijd.
Tussen het Boliviaanse deel van de proef en het Argentijnse lag een stuk van zo?n 100 kilometer verbinding, waar Van Genugten voor de zekerheid een langzaam leeglopende band wisselde. ?Maar toen we de bocht om reden, zagen we Villagra staan, die hetzelfde idee had. Allebei de linker achterband. Daar hadden we dus ook al geholpen met wisselen.?
Met de wetenschap dat hij de snelste tussentijd had, ging Van Genugten het tweede deel van de special in, vastbesloten om voor zijn eerste etappeoverwinning te gaan. Die had er ook zeker ingezeten als 50 kilometer voor de finish Villagra geen lekke band had gekregen. ?Ik moest stoppen,? zegt Van Genugten, met toch wel een beetje spijt in de stem. ?In de haast ging het wisselen niet goed en daarmee verloren we allebei tijd. Jammer. Echt jammer. Maar we hebben een supermooie dag gehad en we weten nu dat het erin zit. We gaan het gewoon nog een keer proberen.?
De lekke band kostte Van Genugten 9 minuten, maar door het wegvallen van de Tsjech Kolomy uit de top van het klassement klom hij wel een plaatsje. Als zevende heeft hij nu een achterstand van 29 minuten op klassementsleider Peter Versluis en ruim 23 minuten op zijn kopman Gerard de Rooy.